Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4930 K.2024/1464

Ceza Genel Kurulu'nun 18.02.2014 gün, 2013/8-130 Esas, 2014/71 Karar ve 14.01.2014 gün, 2013/8-222 Esas, 2014/6 Karar sayılı kararları gözetilerek; suçtan zarar gören Maliye Hazinesi'nin davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunduğundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 238 inci maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek inceleme yapılmıştır;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Uşak Cumhuriyet Başsavcılığının 21.03.2022 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154/2 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır

2.Uşak 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154/2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca hapis cezasından çevrili 3740 TL ve doğrudan verilen 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 11.09.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a, 303/1-a maddeleri uyarınca hükmün düzeltilerek esastan reddine, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c. maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olup suçun unsurlarının oluştuğuna, sanığın meraya tecavüz ettiğine, mahkemece eksik incelemeyle karar verildiğine, ilk derece yargılamasından kurumun haberdar edilmediğine bölge adliye mahkemesince tebligat yapılınca haberdar olduklarına temyiz taleplerinin kabulü ile kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanığın Küçükilyaslı köyü 122 ada 1 parsel nolu mera vasıflı kaşınmazın 202 m²lik kısmına bina yaparak işgal ettiği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Küçükilyaslı köyü 122 ada 1 parsel nolu mera vasıflı taşınmazın 202 m²lik kısmına sanık tarafından bina ve tadilat yapmak suretiyle işgalde bulunulduğunun tespit edildiği, dosya kapsamında mevcut bilirkişi raporlarından sanığın kullandığı yerin mera niteliğinde olduğunun ve eski haline getirilmediğinin belirtildiği anlaşılmakla mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık savunması, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın dedesine ait köy içindeki ev yerini, köy halkının uyuşmazlığa konu 122 ada 1 parsel sayılı köy merasının 202 metrekarelik kısmına ev yapması karşılığında 1955 yılında inşaa edilen camii yapımı için vermesi, uzun yıllar sanığın dedesi ve babası tarafından kullanılıp başka bir konuta taşınmaları nedeniyle metruk hale gelen taşınmazın çatısının sürekli Almanya'da yaşayıp yaz aylarında ziyarete gelen sanık tarafından onarılmasından ibaret eylemde; suça konu yerin mera vasfında olması nedeniyle köy halkının ortak kararıyla suça konu yere uzun yıllar önce ev yapılması mülkiyet hakkı sağlamayacak olsa da, sanığın suç işleme kastıyla hareket ettiği kabul edilemeyeceğinden beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddenin ikinci fıkrasında yer alan kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağına ilişkin düzenleme karşısında, davadan haberdar edilmeme halinde katılma talebinin ancak ilk derece yargılamasında duruşma açılarak karara bağlanabileceğinin kabul edilmesi gerektiği bu nedenle, katılma hususunda olumlu olumsuz bir karar verilmeden istinaf davası inceleme kapsamının belirlenebilmesinin de mümkün olamayacağı nazara alınıp, kanun yolu incelemesi sırasında davadan haberdar edilen şikayetçi Maliye Hazinesi vekilinin tebliğ üzerine süresinde yapmış olduğu başvuru üzerine;

anılan kurumun davadan haberdar edilip, delillerini sunma ve davaya katılma olanağının sağlanması ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi ve bu suretle 5271 sayılı Kanun'un 233/1 ve 234. maddelerine aykırı şekilde iddia hakkının kısıtlanması nedeniyle ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken 5271 sayılı Kanun'un 280/1-b, 289/1-e maddelerine aykırı olarak yazılı biçimde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR