Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/5070 K.2024/1735

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Çankırı Cumhuriyet Başsavcılığının 02.02.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Çankırı

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.05.2016 tarihli kararı ile sanığın köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan hapisten çevrili 3.000,00 TL adli para cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir. 3. Mahkemenin, 12.05.2016 tarihli kararının sanık ve katılan Hazine tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 18.10.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 250 nci maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına tevdii edilmesinde zorunluluk bulunması nedenleri ile bozulmasına karar verilmiştir. 4. Bozma sonrası, Mahkemece dosyanın seri muhakeme usulünün uygulanması için seri muhakeme bürosuna gönderilmesine karar verilmiştir.

Sanığın seri muhakeme usulünün uygulanmasını kabul etmemesi üzerine yargılamaya devam edilmiştir. 5. Çankırı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.09.2023 tarihli kararı ile sanığın köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan hapisten çevrili 3.000,00 TL adli para cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Hazine vekilinin temyiz isteği, vekalet ücretine hükmedilmesine, 2. Sanığın temyiz isteği, mera olduğunu öğrendikten sonra kullanmayı bıraktığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın kadastral paftasında sığır yolu olarak yazılı ve mahalli bilirkişilerin beyanına göre köy merası olarak kullanıldığı belirtilen yerin 2372,65 metrekarelik kısmını ekip sürmek suretiyle hakkı olmayan yere tecavüz iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Bozma sonrası Mahkemenin 31.10.2022 tarihli ve 2022/919-628 sayılı dosyada sanık hakkında seri muhakeme usulünün uygulanması amacıyla dosyanın Çankırı Cumhuriyet Başsavcılığı Seri Muhakeme Usulü Soruşturma Bürosuna gönderilmesine ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca durma kararı verildiği, sanığın seri muhakeme usulünün uygulanmasını kabul etmemesi üzerine Çankırı Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından dosyanın bu gerekçe ile gereğinin takdir ve ifası için bir müzekkere ile tekrar mahkemesine gönderilmesi gerekirken 27.03.2023 tarihli ve 2022/1522 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği,

Mahkemece 2022/919 sayılı dosya üzerinden yargılamaya devam ile hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin yeni esas alınıp yargılama yapılması esasa etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış ve suçun temadi etmiş olması nedeniyle, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan 02.02.2015 tarihi olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1.Sanık hakkında kurulan hükümde, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, 17.11.2014 tarihli zirai ve harita mühendisi raporunda, köydeki mera tespit çalışmaları 2002 yılında yapıldığı, sığır yolunun tespitli mera M-8 de kaldığı belirtildiği, mahkemece 29.04.2016 tarihinde yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporlarında, kadastral paftasında sığır yolu olarak yazılan taşınmazın 2372,61 m2 lik tecavüzlü kısmın terk edildiği ancak meranın eski haline gelmediği belirtildiği anlaşıldığından sanığın üzerine atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3. Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen kendisini vekil ile temsil ettiren katılan Hazine yararına, sanık aleyhine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi, dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çankırı

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.09.2023 tarihli kararına yönelik sanığın ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükümler fıkrasına "katılan kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin II. kısmının II. bölümü gereğince 19.200,00 Türk Lirası maktu vekaletinin sanıktan alınarak katılana verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün,