Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/5092 K.2024/1587

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Gaziantep 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2015/481 Esas ve 2015/535 Karar sayılı kararı ile sanığın, ek savunması alınmak suretiyle, birden fazla kişi birlikte, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İlgili kararın, sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 2019/13259 Esas, 2022/12221 Karar sayılı kararı ile ''Sanığın eyleminin sabit olduğu ve TCK'nun 109/2, 109/3-b maddeleri gereğince cezalandırılması gerektiği" gerekçesi ile, kazanılmış hakkı saklı tutularak bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Gaziantep 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.11.2023 tarihli, 2022/972 Esas, 2023/895 Karar sayılı kararı ile sanığın, birden fazla kişi birlikte, cebir, tehdit veya hile ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 1 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri Sanık 22.11.2023 tarihli dilekçesinde temyiz sebebi bildirmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay; motor ile gitmekte olan mağduru durduran sanık ve arkadaşının, kendilerini bırakmasını isteyerek motora bindikleri, bir süre sonra mağdurdan, motoru durdurmasını isteyerek para ve telefonu yağmaladıkları iddiasına ilişkindir.

2.Bu olay nedeni ile yağma suçundan dolayı Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/431 Esas, 2011/67 Karar sayılı dosyası üzerinden yargılanan sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (h) bentleri, 168 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları gereğince 5 yıl 6 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 04.05.2015 tarihinde Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 2013/3903 Esas, 2015/40247 Karar sayılı onama kararı ile kesinleştiği, bu kararda "Sanığın eyleminin ayrıca, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğundan bahsedilerek zaman aşımı içinde işlem yapılabileceğinin belirtildiği" görülmüştür.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Dosyadaki olgular itibari ile, gece saatlerinde sanık ve kimliği tespit edilemeyen suç ortağının, motosikleti ile evine gitmekte olan mağdur ...'i durdurup, kendilerini belli bir yere bırakmasını istedikleri yönünde hile ile kandırmak suretiyle motora bindikleri, bir müddet sonra su deposu önüne geldiklerinde yine motoru durdurarak, mağdurun 10,00 TL para ve cebinde bulunan cep telefonunu aldıkları olayda, sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendnde düzenlenen birden fazla kişi ile birlikte, cebir, tehdit ve hile ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu anlaşılmakla; mahkemenin, sübuta dair kabulünde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Diğer Yönlerden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın, doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın sair temyiz itirazları reddedilmiştir.

V. KARAR