Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/5136 K.2024/6023

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Pazar Cumhuriyet Başsavcılığının 28.05.2015 tarihli iddianamesiyle, iftira suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Pazar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.10.2015 tarihli kararıyla, sanık hakkında iftira suçundan 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı ve sanığın 5237 sayılı Kanun'un 57 nci maddesi uyarınca bir sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınması kararı verilmiştir.

3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 11.11.2020 tarihli kararıyla, sanığın yasal hakları hatırlatılmak suretiyle usulüne uygun uygun olarak savunmasının alınmaması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, Pazar(Rize) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.10.2023 tarihli kararıyla, sanık hakkında iftira suçundan 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı ve sanığın 5237 sayılı Kanun'un 57 nci maddesi uyarınca bir sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınması kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğuna, beraat kararı verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanığın adliyede görevli mağdurun dilekçelerini almadığı yönünde şikayetle işlenmediğini bildiği halde hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını sağlamak amacıyla dilekçe vermek, BİMER aracılığı ile başvuruda bulunmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2.Sanığın şikayeti üzerine mağdur hakkında disiplin soruşturması başlatıldığı, disiplin soruşturması sonucunda ... Hakimliğinin 24.03.2015 tarihli muhakkik raporu ile 26.03.2015 tarih ve 2015/1 disiplin soruşturma kararıyla ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilip sanık hakkında iftira suçundan suç duyurusunda bulunulduğu,

3. Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nden alınan 20.12.2022 tarihli heyet raporuna göre sanığın işlediği iddia edilen fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayacak durumda olup bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli ölçüde azaldığı ve 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrasından istifade edebileceğinin tespit edildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğnameye yönelik

Sanığın 07.05.2021 tarihli 3. celsede savunmasının alındığı gözetilerek yapılan incelemede; sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü anlaşılmış ve sanığın sorgusunun yapıldığı 07.05.2021 tarihinden hüküm tarihine kadar zamanaşımı süresinin gerçekleşmediği anlaşılmıştır.

B. Sanık müdafiinin temyiz istemine yönelik

1.Tebliğnameye yönelik gerekçe nazara alındığında, sanık müdafinin bu yöndeki temyiz itirazı yerinde görülmemiştir. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, suçun sübutuna ve sanığın akıl hastası olmasından dolayı hakkında ceza verilmesine yer olmadığı ve bir sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınması suretiyle güvenlik tedbiri uygulanmasına ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

V. KARAR