Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/5187 K.2024/9805

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü.

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Kırıkkale 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 15.10.2018 tarihli ve 2017/263 Esas, 2018/282 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 245/1, 52/2, ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstinaf

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 20.12.2022 tarihli ve 2019/629 Esas, 2022/3002 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’un (5271 sayılı Kanun) 280/2. maddesi gereği kaldırılmasına, sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 5271 sayılı Kanunu’un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, delillerin takdirinde hatalı davranıldığına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Oluş, tüm dosya kapsamı, sanığın aşamalarda değişmeyen atılı suçu işlemediğine dair beyanları, sanığın kartını kaybettiğine ilişkin kolluk güçlerine kayıp müracaatında bulunması, katılana ait banka hesabından işlem yapılan IP numarasının sanıkla ilgisinin olmaması, olayda paranın çekim anına ilişkin kamera görüntüsünün bulunmaması, sanık hakkında benzer mahiyetli ve suç tarihi çok yakın bir tarihteki eylemde ATM'den çekim anına ilişkin olarak görüntülerinde üzerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen uzmanlık raporunda sanık hakkında bir tespitte bulunulmaması hususları hep birlikte değerlendirildiğinde sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli ve kesin delil bulunmadığı anlaşıldığından beraatine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 20.12.2022 tarihli ve 2019/629 Esas, 2022/3002 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,