Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/531 K.2023/2206

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manisa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09.03.2015 tarihli iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında katılan ...'a yönelik başka suçlarla birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentleri, beşinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması için kamu davasının açıldığı anlaşılmıştır. 2. Manisa

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.09.2015 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun' un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasının 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. 3. Manisa

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.09.2015 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı yapılan itiraz neticesinde Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.10.2015 tarihli ve 2015/1111 D.İş sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının yasaya uygun olmadığı anlaşıldığından kaldırılmasına karar verilmiştir. 4. İtiraz merciinin kararı üzerine. Manisa

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 51 inci maddesi uyarınca hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir. 5. Manisa

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 27.09.2022 tarihli ve 2019/15704 Esas, 2022/13051 Karar sayılı kararı ile "...Çocuğun cinsel istismarı suçunun işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süre ile mağdurun iradesiyle hareket edebilme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı, kişinin vücudunun suçun konusu olması sebebiyle, mağdurun hareket edebilme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği, suça sürüklenen çocuk ...' in gerçekleştirdiği cinsel istismar eylemi sırasında mağdurun hürriyetini kısıtlayan başkaca bir hareketinin bulunmaması karşısında,

mevcut haliyle eylemin sadece çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kanuni unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilerek sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, ..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 6. Bozma sonrası Manisa

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.12.2022 tarihli ve 2022/191 Esas, 2022/293 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, beraat kararının hukuka aykırı olduğuna, re'sen belirlenecek nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, mağdurun olay tarihinde kardeşi ile birlikte iki katlı yıkık eski ev civarında oyun oynadıkları sırada saklanmak amacıyla bu eski eve gittiğinde orada bulunan suça sürüklenen çocuğun "biz çocukları sinkaf ediyoruz" diyerek mağdurun pantolonunu indirdiği ve mağdura dokunmaya çalıştığı sırada mağdurun hürriyetini kısıtladığı iddiasına ilişkindir.

2. Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 26.05.2014 tarihli ve 21.01.2015 tarihli sağlık kurulu raporlarında suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin geliştiği belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamı, müştekinin aşamalardaki beyanları, suça sürüklenen çocuğun savunmaları, raporlar, Yargıtay bozma ilamı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde çocuğun cinsel istismarı suçunun işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süre ile mağdurun iradesiyle hareket edebilme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı anlaşılmakla mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manisa