Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/574 K.2023/2783

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 17.08.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.

2.Adana 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 293 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Adana 13.Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 29.03.2021 tarihli ve 2020/13276 Esas, 2021/4804 Karar sayılı kararı ile ''....Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin '...01.01.2020 tarihi itibariyle hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda basit yargılama usulü uygulanmaz...' bölümündeki hükme bağlanmış ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptal kararı gözetilerek basit yargılama usulü yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu....'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamına direnilerek yapılan yargılamada; Adana 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 293 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

5. Adana 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2021 tarihli kararına sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 22.11.2021 tarihli ve 2021/15252 Esas, 2021/21324 Karar sayılı kararı ile ''....02.12.2016 gün ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 38. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a;

"(1) Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlarla ilgili Yargıtay ceza daireleri tarafından verilen bozma kararları üzerine mahkemelerce verilen direnme kararları, kararına direnilen daireye gönderilir. (2) Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Yargıtay Ceza Genel Kurulunda bulunan dosyalar kararına direnilen daireye gönderilir.

(3) Daire, mümkün olan en kısa sürede direnme kararını inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir" şeklindeki değişiklik uyarınca....'' dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.

6.Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 05.12.2022 tarih, 2021/8-401 E., 2022/721 K. sayılı ilamıyla "...Adana 13. Asliye Ceza Mahkemesince sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan verilen 27.05.2021 tarihli ve 280-406 sayılı hükmün, yeni hüküm niteliğinde olduğundan, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdii edilmesine..." karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi sanığın suç işleme kastının olmadığına yöneliktir

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, Adana Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın cezaevinde çalışmakta olduğu mutfak bölümünün çöplerini dökmek için danışmaya geldiği ve yanında görevliler ile beraber çöp dökmek için çıktığında üzerinde bulunan önlüğü atıp kaçmak suretiyle firar ettiği iddiasına ilişkindir. 2. Sanığın firarına ilişkin olarak 25.07.2015 tarihli tutanağın dava dosyası içerisinde yer aldığı tespit edilmiştir. 3. Dava dosyası içerisinde yer alan 26.07.2016 tarihli "yakalama tutanağı"na göre, sanığın babası tarafından getirilerek adliye polisine teslim edildiği ve etkin pişmanlıkta bulunduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın bulunduğu açık ceza infaz kurumundan firar ettiğine dair olay tutanağı, sanığın kabulü ve tüm dava dosyasındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, mahkemenin kararında isabetsizlik bulunmamış ve sanık müdafinin sanığın suç işleme kastı olmadığına yönelik temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR