Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/653 K.2023/2230

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 06.10.2015 tarihli iddianamesiyle suça sürüklenen çocuk hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesi ve 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. Tarsus 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 26.05.2016 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında tutuklu ve hükümlünün kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesi, 62 nci maddesi, 50 nci maddesi birinci fıkrası ve 52 nci maddesi ikinci fıkrası uyarınca 740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Bu kararın suça sürüklenen çocuk müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 18.02.2021 tarihli ve 2020/8752 Esas, 2021/2547 Karar sayılı kararı ile "suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5137 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması gerektiği" belirtilerek bozma kararı verilmiştir.

4. Tarsus 4. Asliye Ceza Mahkemesi önce suça sürüklenen çocuk hakkında tutuklu ve hükümlünün kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesi, 31 inci maddesi üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesi birinci fıkrası ve 52 nci maddesi ikinci fıkrası uyarınca uyarınca 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafii suçun oluşmadığını, kaçma amacının bulunmadığını, çocuğun dışarı çıkmadığını ve hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğini belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suça sürüklenen çocuk ..., Tarsus C Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olarak bulunmaktadır. 06.09.2015 tarihinde saat 13.30 civarı yapılan kontrolde, tutuklu çocuk ...'ın koğuş içerisinde bulunan şahsi eşya dolabını dışarı çıkartarak üstüne yatağını koyduğu, tel örgülere de havlu ve nevresim atarak firara teşebbüs ettiği görülmüş, müdahale edilerek duvardan indirilen suça sürüklenen çocuk hakkında infaz koruma memurları tarafından tutanak tanzim edilmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuk savunmasında, yan taraftaki açık cezaevinde bulunan mahkumlardan sigara istemek için dolabı dışarıya çıkartarak üzerine yatağı koyduklarını, tam sigara için sesleneceği sırada görevlilerin geldiğini, amacının firar etmek olmadığını belirtmiştir.

3. Koğuşta bulunan diğer mahkumlar D.C.S. ve M.S. beyanlarında, elbise dolabını temizlik amacıyla üçünün birlikte dışarı çıkardıklarının Rıdvan'ın dolabın üzerine çıkıp kaçmak isteyeceğini bilmediklerini, tellerin üzerindeyken infaz koruma memurlarının geldiklerini belirtmişlerdir.

IV. GEREKÇE

Olay ve olgular bölümünde belirtilen deliller ve tüm dosya kapsamına göre, bozmaya uyularak yaplan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazları reddedilmiştir.

V. KARAR