Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/663 K.2023/2510

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16.02.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 216 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesi, 04.06.2015 tarihli kararı ile sanığın müsnet suçtan 4000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına kararı verilmiştir.

3. Mahkemece verilen bu kararın, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 31.03.2021 tarihli ilamı ile "sanık hakkında basit yargılama usulünün değerlendirilmesi zorunluluğu " nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamı üzerine yerel mahkemece takdiren basit yargılama usulünün uygulanmamasına karar verilmiş ve genel hükümlere göre yapılan yargılama sonunda, 16.06.2022 tarihli ve 2021/295 Esas, 2022/430 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında müsnet suçtan 5237 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 4000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, son celse mazaret dilekçesi sunduğu halde bu hususun dikkate alınmayarak zapta geçirilmediğine, savunma hakkının kısıtlandığına , eksik inceleme ile karar verildiğine, kararın gerekçeden yoksun olduğuna, paylaşımların ne suretle kamu barışını bozmaya elverişli olduğunun gerekçe, ceza miktarına, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesine ve diğer nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, Milli Savunma Bakanlığı İnşaat Emlak ve Nato Güvenlik Dairesi Başkanlığına ait Adana Tedarik Bölge Başkanlığında Subay olarak görev yapan sanık hakkında, askeri birlik tarafından yapılan ihbar nedeniyle yapılan soruşturmada sanığın Facebook sayfasından paylaştığı " Hazreti Ömer resuullah buyurdular ki, erkeğe hanımı ne sebeple dövdüğü sorulmaz " ibaresinin paylaşıldığı, aynı zamanda dayak yiyen kadın resminin hemen yanında paylaşıldığı,

yine 27.01.2014 tarihinde paylaşılan " Ergenekon lafını sakız yapanlar o.. çocukları, neden gözükmüyorsunuz bu aralar, belki namazdasınızdır, belkide imam nikahlı bilmem kaçıncı eşinizdesinizdir, hepiniz siktirin gidin putunuzun olduğu mekkeye " ve benzeri paylaşımlarda bulunarak halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alalen aşağılama suçunu işlediğine ilişkindir.

2. Sanık aşamalarda paylaşımların kendisi tarafından yapılmadığını beyan ederek suçlamaları reddetmiştir. 3. Yargılama aşamasında bilişim suçları alanında uzman bilirkişi tarafından düzenlenen 28.05.2015 tarihli raporda özetle: "Sanığın Facebook oturumunun hiç dondurulmamış olması veya profil fotoğrafının kendi fotoğrafı olması, paylaşımların aynı kategoride olması, hesabındaki arkadaş çevresinin de aynı fikir çerçevesinde paylaşımlar yapması nedenleriyle paylaşımların sanık tarafından yapıldığı kanaatine varıldığı" hususlarının belirtildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

A.

24.05.2022 tarihli duruşma tutanağı ile bir sonraki duruşma gün ve saati 16.06.2022 saat 13.05 olarak belirlendiği, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) evrak işlem kütüğü üzerinde yapılan incelemeye göre duruşma tutanağının saat 13.22 de oluşturulmaya başlanıldığı ve sanık müdafiinin aynı gün Ceyhan adliyesinde işlerinin olduğunu belirterek duruşmanın uygun görülecek bir başka güne ertelenmesi talebini içerir 16.06.2022 tarihli mazeret dilekçesini saat 13.54'te UYAP üzerinden gönderdiği anlaşılmakla,

mesleki mazeretinin içeriğine dair somut bir gerekçe içermeyen ve ekinde ispat evrakı da bulunmayan mazeret dilekçesiyle yaptığı erteleme talebinin kabule değer olmadığı gibi duruşma başlama saatinden sonra gönderilmesi sebebiyle kayda alınmamasının savunma hakkını kısıtlayan bir durum olmaması nedeniyle sanık müdafiinin savunma hakkının kısıtlandığına. B.

Temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesindeki kriterler dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığından, cezanın teşdiden verilmesine, C.

Mahkemece sanığın kişilik özellikleri ve suçun işlenmesinden sonra yargılama sırasındaki davranışları değerlendirilerek yeniden suç işlemeyeceği hususunda olumlu bir kanaate varılmadığı gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesinde, isabetsizlik görülmemiş, sanık müdafiinin bu yöndeki temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

D. a-5237 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen suçun hareket unsuru; halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri kamu barışını bozmaya elverişli biçimde alenen aşağılamaktır. Bu aşağılamanın mutlaka alenen yapılması ve kamu barışını bozmaya elverişli niteikte olması gerekir. Hakim kararında suça konu eylemle ne şekilde kamu barışının bozulmaya elverişli olduğunu tartışmak durumundadır. Başka bir deyişle, dini değerlerin her türlü aşağılanması anılan suçu oluşturmamaktadır, aynı zamanda bu aşağılamanın kamu barışını bozmaya elverişli olması da gerekir. Mahkemece sanığın facebook adlı sosyal paylaşım sitesindeki paylaşımlarının ne suretle kamu barışını bozmaya elverişli olduğunun karar yerinde gösterilip tartışılmadan yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

b. Kabule göre de; sanığın aynı kasıt altında ve farklı zamanlarda birden çok kez aynı tür paylaşımlarda bulunduğu kabul edildiği halde sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR