Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/664 K.2023/2553

Sanık hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manisa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 19.05.2010 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının f bendi ve 110 uncu maddesi uyarınca cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır. 2. Manisa 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 06.07.2010 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi, 110 uncu maddesi ve 62 nci maddesi uyarınca hükmolunan 6 ay 20 gün hapis

cezasının 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar İtirazın Reddi Kararı ile 16.07.2010 tarihinde kesinleşmiştir.

3. Sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası gereğince uygulanan 5 yıllık denetim süresi içerisinde, kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle Manisa 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 12.01.2015 tarihli ve 2014/831 Esas, 2015/9 Karar sayılı kararı ile ihbarda bulunulması üzerine Manisa 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 12.10.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kurulan hüküm açıklanarak, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f ) bendi, 110 uncu maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 12.10.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 14.09.2022 tarihli kararı ile (...sanığın eyleminin TCK.nın 109/2. maddesi kapsamında hile kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, temel cezanın TCK.nın 109/1. maddesi üzerinden tayin edilmesi,) bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozma üzerine; Manisa 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17.11.2022 tarihli kararı ile bozma ilamına uyarak, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi, 110 uncu maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz istemi; suçun sübutuna, suçun unsurlarının oluşmadığına, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, mağdurun beyanlarının soyut nitelikte olduğuna, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İncelemeye konu olay; minibüs şoförü olan sanığın olay günü seyir halindeyken, mağdurun kullanmış olduğu bisikleti kendi oğluna ait çalınmış bisiklet olduğunu düşünerek mağdurun yanında durup "bu bisiklet oğlumundur çalmışsın" dediği, bisikleti minibüsün arkasına alıp mağduru da Emniyet'e götüreceğini söyleyerek aracına alması, ancak yol güzergahını değiştirerek Emniyet'e gitmemesi ve yaklaşık 40 dakika sonra mağduru araçtan indirmesi, iddiasına ilişkindir. 2. Sanık Karakol'a götüreceğini söyleyerek mağduru aracına aldığını, ikrar etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Mağdurun anlatımını doğrulayan tanık S.Y. beyanı ve sanığın tevilli ikrarı karşısında, sanık müdafiin bu yöndeki temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3. Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi ve 110 uncu maddesi uyarınca tayin edilen 1 yıl 4 ay hapis üzerinden aynı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığı sırada, hesap hatası sonucu hapis cezasının "1 yıl 1 ay 10 gün" yerine "1 yıl 10 ay 10 gün" olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini, isabetli bulunmamıştır.

4. Sanık hakkında 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezasının 6 ay 20 gün hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerekirken, sonuç cezanın 6 ay 20 gün hapis cezası olarak belirlenmesi, isabetli bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) ve (4) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17.11.2022 tarihli kararına yönelik sanık müdafiin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,

aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün dördüncü fıkrasında yer alan 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uygulamasıyla belirlenen "1 yıl 10 ay 10 gün" ibaresi çıkarılarak yerine "1 yıl 1 ay 10 gün" yazılması ve hükümden kazanılmış hak uygulamasının yapıldığı yedinci fıkranın çıkartılarak yerine "1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanığın cezasının 6 ay 20 gün hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,