Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/666 K.2023/4754

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Niğde Cumhuriyet Başsavcılığının 11.05.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Niğde 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 25.05.2021 tarihli kararı ile sanığın yer temin etmekten ibaret eyleminin atılı suçu oluşturduğu bu kabule göre de ''...Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin '...01.01.2020 tarihi itibariyle hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda basit yargılama usulü uygulanmaz...' bölümündeki hükme bağlanmış ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptal kararı gözetilerek basit yargılama usulü yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu..'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Niğde 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.04.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında basit yargılama usûlünün uygulanmasına karar verilmekle çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan 1 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. Niğde 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.04.2022 tarihli kararına sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine aynı mahkemenin 25.11.2022 tarihli kararıyla sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan, 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1- Sanığın temyiz istemi, mağdurenin yurttan kaçtığını bilmediğine, üzerine atılı suçu işlemediğine ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. 2. Katılan kurum vekilinin temyiz istemi; sanığın üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine, takdiri indirimin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın suç tarihinde on sekiz yaşını tamamlamayan ve yurttan kaçan mağdurenin kendi kullandığı evde kalmasına rıza gösterdiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Mağdurenin olayın sıcağı sıcağına verdiği kolluk ifadesi, temyiz dışı sanıkların beyanları ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu gerçekleştirdiğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıflarının ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın atılı suçu işlemediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, katılan vekilinin ise takdiri indirimin uygulanmaması gerektiğine, cezanın üst sınırdan verilmesi gerektiğine yönelik temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR