Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/707 K.2023/3566

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Erbaa Cumhuriyet Başsavcılığının 11.09.2013 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Erbaa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.07.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 27.05.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu kabul edilerek, hükmün kaldırılmasına ve sanığın beraatine karar verilmiştir.

4. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 21.09.2022 tarihli kararıyla özetle, ''...olayın başından itibaren bilerek fiile katılan sanık ...’ın eylemine uyan 5327 sayılı TCK.nın 109/2, 3-a,b maddeleri uyarınca mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,...'' nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

5. Yargıtay bozma ilamı sonrası yapılan yargılama neticesinde, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 23.11.2022 tarihli kararıyla, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, 1. Kararın eksik inceleme ve yanlış değerlendirmeye dayalı olduğuna, 2. Sanığın atılı suçu işlediğine dair hiçbir delil bulunmadığına, 3. Tanık beyanlarının dikkate alınmadığına, 4. Sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 5. Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasının yerinde olmadığına, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre,

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Dava konusu olay; olay gecesi sanık ... ve kardeşi inceleme dışı sanık ...'ın mağduru konuşma bahanesiyle götürdükleri ıssız alanda, vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde darp etmek suretiyle alıkoymaları ve mağdurun baygınlık geçirmesi üzerine hastane yakınına bırakmalarına ilişkindir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 21.09.2022 tarihli bozma kararı sonrası yapılan yargılama neticesinde, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bozma kararına uyularak, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Katılan tarafından, sanığa yönelik gerçekleştirilmiş haksız bir fiilin bulunmaması karşısında, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine dair sanık müdafiinin temyiz itirazı reddedilmiştir.

2. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığınca düzenlenen 26.08.2013 tarihli rapor içeriği gözetildiğinde, eylem neticesinde mağdurun şahsına zarar verildiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasının yerinde olmadığına dair temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

3. Mağdurun aşamalardaki istikrarlı beyanları, sanık savunmaları, HTS kayıtları, kamera kayıtlarına ilişkin görüntü inceleme tutanakları, bilirkişi raporları, adli muayene raporları ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın mahkumiyetine ilişkin kararda isabetsizlik görülmemiş ve sanık müdafiinin suçun sübuta ermediğine ilişkin diğer temyiz sebepleri reddedilmiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 23.11.2022 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,