Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/744 K.2023/8307

Sanık ...'ın temyiz isteği yönünden karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çan Cumhuriyet Başsavcılığının 25.05.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kasten yaralama ve bıçak veya diğer aletleri izinsiz olarak satma satın alma taşıma veya bulundurma suçlarından cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 20.04.2021 tarihli ilamı ile ''basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Yargıtay bozma ilamı üzerine yerel mahkemece basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilmiş ancak sanığın itirazı üzerine genel hükümlere göre yapılan yargılama sonunda, Çan Asliye Ceza Mahkemesinin 26.05.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan ve bıçak veya diğer aletleri izinsiz olarak satma satın alma taşıma veya bulundurma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanıkla mağdur ... arasında geçmişten gelen husumet bulunduğu ve olay tarihinde çıkan tartışmada sanık ...'nın mağdur ...'i basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı ve olaya müdahale eden mağdur ...'i ise bıçakla yaraladığı ayrıca kullandığı bıçak nedeniyle, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet ettiği iddiasına ilişkindir.

2. Mağdur ... hakkında alınan 18.05.2015 tarihli adli muayene raporunda sol bacak kısmında 2 cm laserasyon, sağ bacak kısmında 3 cm laserasyon bulunduğu; mağdur ... hakkında alınan 18.05.2015 tarİhli adli muayene raporunda dirsekte ve dizde ağrı, sağ gözde ve kaşta ağrı olduğu ve her iki rapora göre yaralanmaların basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu belirtilmiştir.

3. Suçta kullanılan bıçakla ilgili olarak alınan kriminal raporda, anılan bıçağın sustalı çakı olduğu ve 6136 sayılı Yasa kapsamında yasak niteliğe haiz olduğu tespit edilmiştir.

4. 18.5.15 tarihli keşif tutanağına göre, olay yeri fotoğraflarının çekildiği ve dosya içerisinde mevcut olduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Hükmolunan cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiğinden sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanamayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

1. Sanık hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan ve mağdur ...'e yönelik silahla kasten yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden temyiz isteminin incelenmesinde;

Olaylar olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

2. Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan hüküm yönünden temyiz isteminin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 02.08.2022 tarihli ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 sayılı kararı ile; 5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan "...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış..." ibaresinin "...seri muhakeme usulü..." yönünden 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'na aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına tevdii edilmesinde zorunluluk bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan ve mağdur ...'e yönelik silahla kasten yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden;

Gerekçe bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenle Çan Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2022 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle, Çan Asliye Ceza Mahkemesinin 26.05.2022 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeksizin, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,