Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/745 K.2023/4261

Sanık hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1- Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26.05.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama ve tehdit suçlarından kamu davası açılmıştır.

2- Mersin 3.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09.06.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama ve tehdit suçlarından mahkumiyet kararları verilmiştir.

3- Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 29.06.2022 tarihli kararı ile kasten yaralama ve tehdit suçlarının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğu yönünde bozulmasına karar verilmiştir.

4- Bozma üzerine Mersin 3.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17.01.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İncelemeye konu olay; sanığın mağdura borçlu olması nedeniyle mağdurun alacağını istemesi, sanığın da olay akşamı kardeşi olan temyiz dışı sanık Mehmet Zülfü Alçiçek'le mağdurun yanına gidip silah zoruyla mağduru araca bindirip boş kıraathaneye götürüp elleriyle darp etmeleri ve sanık ...'in mağdura doğru bir el ateş etmesi, iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu silahla ve birden fazla kişi ile birlikte işlemesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 inci maddeleri gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının a ve b bentlerindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Mağdurun anlatımını doğrulayan yaralanmasına ilişkin Adli Muayene Rapor'u, Olay Tutanağı ve sanığın tevilli ikrarı karşısında, sanığın bu yöndeki temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR