Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/748 K.2023/4801

Hükümlü hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın iddianamesi ile hükümlü hakkında firar suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 15.06.1990 tarihli kararı ile hükümlü hakkında firar suçundan 6 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 05.12.1991 tarihli kararı ile hükümlü hakkında verilen mahkumiyet hükmünün onanmasına karar verilmiş ve hüküm 05.12.1991 tarihinde kesinleşmiştir.

4. Denizli Cumhuriyet Başsavcılığı İlamat Bürosu'nca Mahkemesi'ne 23.09.2014 tarihli yazı yazılarak, hükümlü hakkında yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) lehe hükümlerin uygulanması yönünden uyarlama yargılaması yapılmasını talep etmiştir.

5. Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nce yeniden duruşma açılıp uyarlama yargılaması yapılarak 26.03.2019 tarihli kararı ile hükümlü hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 10 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

6. Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 09.09.2020 tarihli kararı ile hükümlü hakkında verilen mahkumiyet hükmünün onanmasına karar verilmiştir.

7. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın İtiraznamesi ile hükümlü hakkında Basit Yargılama Usulü uygulanması yönünde Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 09.09.2020 tarihli kararına itiraz edilmiştir.

8. Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 07.04.2021 tarihli kararı ile itirazın kabulüne ve hükümlü hakkında verilen mahkumiyet hükmünün Basit Yargılama Usulü uygulanması yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

9. Bozma üzerine; Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 06.10.2021 tarihli kararı ile takdiren basit yargılama usulünün uygulanmamasına ve hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 10 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

10. Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 06.10.2021 tarihli kararının hükümlü tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 19.10.2022 tarihli kararı ile (Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas,

2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği, dolayısıyla kesinleşmiş dosyaların ise basit yargılama usulü kapsamından çıkarıldığı;

inceleme konusu dosyada ise, sanık hakkında 765 sayılı Yasa uyarınca firar suçundan 15.06.1990 tarihli kararla mahkumiyet hükmü kurulup Yargıtay onama kararıyla da 05.12.1991 tarihinde kesinleştiği, 5237 sayılı TCK.nun yürürlüğe girmesi ile Denizli Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından lehe uyarlama yargılaması yapılması talebiyle mahkemesine yazılan yazı üzerine, 26.03.2019 tarihli kararla uyarlama yargılaması yapılarak lehe olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu hükümlerine göre sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulduğu, hükümlü bu kararı temyizi üzerine Dairemiz tarafından oyçokluğuyla Onama kararı verildiği,

bu karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın basit yargılama usulü uygulanmasına ilişkin itirazı üzerine Dairemiz tarafından "itirazın kabulü ve basit yargılama usulü uygulanması gerektiği" gerekçesiyle 07/04/2021 tarihli bozma kararı verildiği, Mahkemece bozma kararına uyularak, bozma kararı doğrultusunda işlem yapıldığı ve verilen hükmün sanık tarafından tekrar temyizi üzerine yapılan incelemede;

yukarıda bahsedilen Basit Yargılama usulüne ilişkin düzenleme ve Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararı birlikte değerlendirildiğinde, kesinleşmiş dosyalarda basit yargılama usulü uygulanamayacağı belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın basit yargılama usulü uygulanmasına ilişkin 17.10.2020 tarihli itirazının yerinde görülmeyerek red edilmesi gerekirken, sehven kabulü ile basit yargılama usulü uygulanması gerekçesiyle 07.04.2021 tarihli bozma kararı verilmesinin yerinde olmadığı anlaşılmakla.

Bu kez Dairemizin 07.04.2021 tarihli 2020/9428 Esas-2021/7902 sayılı Bozma Kararının kaldırılarak, Dairemizin 09.09.2020 tarihli 2020/2470 Esas-2020/15336 sayılı Onama Kararının yerinde olduğu ve kararda değişiklik yapılmasını gerektiren bir husus bulunmadığından.

6352 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 308. madde 3. fıkrası gereğince dosyanın bu hususta itirazı incelemeye yetkili Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE karar verilmiştir.

11. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 06.12.2022 tarihli kararı ile "Gerek maddi gerekse usul hukukuna aykırı olduğu değerlendirilen ceza dairesi kararının düzeltilebilmesi için öncelikle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı'nın resen veya istem üzerine CMK'nın 308/1. maddesinde düzenlenen itiraz yetkisini kullanmasının gerektiği, bu durumda dosyanın kararına itiraz edilen daireye gönderileceği, dairece mümkün olan en kısa sürede itiraz incelenip yerinde görüldüğü takdirde kararın düzeltilebileceği, aksi hâlde ise dosyanın incelenmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi gerektiği anlaşılmakla.

07.04.2021 tarihli bozma kararının sehven verildiği gerekçesiyle Özel Dairece resen kaldırılması mümkün olmadığından 09.09.2020 tarihli onama kararına yönelik olup Özel Dairece 07.04.2021 tarih ve 9428-7902 sayı ile kabulüne karar verilen itirazın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenemeyeceği kabul edilmelidir.

Ulaşılan sonuç karşısında dosyanın Yerel Mahkemece 06.10.2021 tarih ve 293-533 sayı ile verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenebilmesi için Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir. SONUÇ: Açıklanan nedenlerle;

07.04.2021 tarihli bozma kararının sehven verildiği gerekçesiyle Özel Dairece resen kaldırılması mümkün olmadığından 09.09.2020 tarihli onama kararına yönelik olup Özel Dairece 07.04.2021 tarih ve 9428-7902 sayı ile kabulüne karar verilen itiraz Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenemeyeceğinden, dosyanın Yerel Mahkemece 06.10.2021 tarih ve 293-533 sayı ile verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenebilmesi için Yargıtay 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE" şeklinde karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Hükümlünün temyiz istemi; suçlamayı kabul etmediğine ve suçsuz olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İncelemeye konu olay; Denizli Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olarak bulunup, 27.08.1988 tarihinde aynı cezaevinde bulunan Hüseyin Erçelik isimli hükümlü ile Ceza İnfaz Kurumu'nun duvarını demir çubukla delerek kaçtığı ve firar etmiş olduğu, iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Ceza İnfaz Kurumu görevlileri tarafından tutulan Tutanak ve hükümlünün ikrarı karşısında; sanığın bu yöndeki temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin hükümlü tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 06.10.2021 tarihli kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,