Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/792 K.2024/9252

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gölköy Cumhuriyet Başsavcılığının 19.11.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması için kamu davası açılmıştır. 2.Gölköy Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun' un 197 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1860 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Gölköy Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2015 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (8). Ceza Dairesinin 25.06.2020 tarihli kararı ile; "Oluşa, iddianamedeki anlatıma ve dosya kapsamına göre; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 197/1. maddesinde tanımlanan suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir, tartışma ve davaya bakma görevinin, anılan maddedeki hapis cezasının üst sınırına göre 5235 sayılı Yasanın 12. maddesi uyarınca Ağır Ceza Mahkemesine ait bulunduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,..." yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozma üzerine Gölköy Asliye Ceza Mahkemesinin 06.01.2021 tarihli kararı ile görevsizlik kararı verilmiştir.

5. Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesi' nin 02.12.2021 tarih ve 2021/160 Esas, 2021/480 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun' un 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesi, 52 inci maddesinin ikinci fıkrası, 54 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kararın yasa ve hakkaniyet kurallarına aykırı olduğuna, sanıkta suç işleme kastı bulunmadığına, sanığın atılı suçu işlemediğine, sanığın mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanık hakkında lehe olan hükümlerin azami oranda uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanık ...' nin 04.10.2014 ve 12.10.2014 tarihlerinde şikayetçi Şenel' in işlettiği Pala' nın Yeri isimli alkollü restaurantta tükettiklerinin karşılığı olarak sahte banknot ile ödeme yapmak suretiyle sahte paraları tedavüle koyduğu iddiasına ilişkindir. 2. T.C. Merkez Bankası Trabzon Şubesi Sahte Banknot İnceleme ve Değerlendirme raporunda ele geçirilen banknotun sahte olduğu, aldatma (iğfal, sürüm) kabiliyetinin olduğu belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Dava dosyası içeriği, katılan beyanları, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, sanık savunmaları, T.C.

Merkez Bankası Trabzon Şubesi Sahte Banknot İnceleme ve Değerlendirme raporu, Yargıtay bozma ilamı ve tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın davaya konu eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin ilk derece mahkemesinin kabulünde isabetsizlik görülmediği, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafiinin, yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.12.2021 tarihli kararında, Yargıtay tarafından bozmadan önce verilen ve yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edilen Gölköy Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2015 tarihli hükmünde, sanık hakkında neticeten 1860,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğu anlaşıldığından, sanık hakkında hükmedilen cezanın 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince 1.860,00 TL adli para cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüş ise de; bu hususun 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.12.2021 tarih ve 2021/160 Esas ve 2021/480 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün 6. bendinden sonra gelmek üzere "sanık hakkında bozma öncesi aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanığın, kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle cezasının 1860,00 TL ADLİ PARA CEZASI ÜZERİNDEN İNFAZINA" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,