Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/872 K.2023/3987

Sanıklar Metin ve Burhan hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca, şantaj suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının; 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı,

Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin ise; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manisa Cumhuriyet Başsavcılığının, 2015/3959 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve şantaj suçlarından cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır. 2. Manisa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.01.2016 tarihli, 2015/766 Esas, 2016/22 Karar sayılı kararı ile sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanıklar Burhan ve Metin'in şantaj suçundan ise 1 yıl 15 gün hapis ve 100,00TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, şantaj suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3. İlgili kararın, sanıklar tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin kararı ile ''Müşteki ...'ın yokluğunda verilen kararın, usulüne uygun tebliğ edilmediği" gerekçesi ile tevdii karar verilmiştir. 4. Tevdii kararı üzerine eksiklik giderilerek dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının üst yazısı ile dairemize incelenmek üzere yeniden tevzi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların Temyiz Sebepleri Atılı suçların işlendiğine dair somut delil olmamasına rağmen haklarında mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; önceki tarihlerde bir birahanede katılan ile birlikte eğlenen sanıkların, yaptıkları plan doğrultusunda, "Peşlerinde adamlar olduğu, eğer para vermezse birahanede kadınlarla birlikte eğlendiklerini eşine söyleyecekleri" şeklinde kandırmak sureti ile katılandan bir çok kez para aldıkları, ayrıca katılanı piknik yeri olarak kullanılan ormanlık alana götürerek senet imzalattıkları ve bir süre burada alıkoydukları iddilarına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A.Sanıklar Burhan Ve Metin Hakkında Şantaj Suçundan Kurulan Hükümlere İlişkin Yapılan İncelemede; Sanıklar hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca atılı suçtan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır. B.Sanıklar Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümlere İlişkin Yapılan İncelemede; 1. Sanıkların Temyiz Sebepleri Yönünden,

Dosyadaki olgular itibari ile; katılan ile sanıklardan ...'in Vergi Dairesinde çalıştıkları, katılanın kendisini kurum amirlerine şikayet ettiğinden şüphelenen sanık ... 'ın katılana ders vermek amacıyla diğer sanıklarla işbirliği yaparak katılanı birahaneye eğlenmeye davet ettiği, daha sonra da "Peşlerinde adamlar olduğu, eğer para vermezse birahanede kadınlarla birlikte eğlendiklerini eşine söyleyecekleri" şeklinde kandırmak sureti ile katılandan bir çok kez para aldıkları, katılandan daha fazla para alabileceklerini planlayan sanık ... ve ...'in, katılana "Adamların kendilerini beklediğini" söyleyerek,

ticari taksi ile Manisa İli çıkışında bulunan piknik alanına geldikleri, burada diğer sanıklar ... ve Mehmet Güvercin'in onları bekledikleri, katılana "Bu işten para vermeden kurtulamayacağını" söyleyerek senet imzalatmak istedikleri, katılanın imzalamak istememesi üzerine Doğan'ın kuru sıkı tabanca çektiği, katılana dayayıp tokat attığı, katılanın korkarak senedi imzaladığı, daha sonra sanık ...'ın katılana "Bankaya gidip 5.000,00 TL nakit para getirmesi halinde senedi kendisine iade edeceğini" söylediği,

katılanın bunu kabul ettiği, sanıklar Mehmet ve Doğan ile birlikte taksiye binerek bankaya gittikleri, katılanın parayı çekmesi sonrası araçtan indirdikleri, sanıklar her ne kadar suçlamaları kabul etmemiş iseler de; bu olay nedeni ile Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/335 Esas 2011/194 Karar sayılı dosyasında yağma suçundan yargılanarak haklarında mahkumiyet kararı verilen sanıkların, katılanı hile ile kandırarak ormanlık alana götürdükleri ve burada cebir ile alıkoymaya devam etmek suretiyle atılı suçu işledikleri anlaşılmakla, mahkemenin sübuta ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2.Diğer Yönlerden,

Sanıkların, katılanı hile ile ormanlık alana götürdükten sonra eylem henüz temadi ederken, katılanın kafasına kuru sıkı tabanca dayadıkları ve bu şekilde atılı suçu silahla ve birden fazla kişi birlikte işledikleri sabit olmasına rağmen, sanıklar hakkında cezalandırma yapılırken 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uygulanmadığı gibi, aynı kanunun 3 ve 61 inci maddeleri gereğince temel ceza belirlenirken, suçun birden fazla nitelikli halinin gerçekleştiği gözetilerek, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin de gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın eleştirilen nedenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

A.Sanıklar Burhan Ve Metin Hakkında Şantaj Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden;

Sanıklar hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmakla, bu suç yönünden sanıkların temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı REDDİNE,

B.Sanıklar Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden;

Gerekçe bölümünde B bendinde açıklanan nedenlerle, Manisa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15/01/2016 tarihli, 2015/766 Esas, 2016/22 Karar sayılı kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin ayrı ayrı reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,