Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/945 K.2023/3967

Sanık hakkında bozma sonrası kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle,gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Edirne Cumhuriyet Başsavcılığının 02.06.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hükümlü veya tutuklunan kaçması suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Edirne 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.06.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlünün veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Edirne 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.06.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 07.04.2021 tarih ve 2019/14298 Esas, 2021/7833 Karar sayılı kararı ile " "...basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilme yapılmasında zorunluluk bulunduğu...'' gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamına uyularak Edirne 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılamada;

08.10.2021 tarihli kararıyla sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanarak sanık hakkında 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 5. Edirne 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08.10.2021 tarihli kararına sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine yargılamanın genel hükümlere göre yapıldığı ve Edirne 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.04.2022 tarihli kararıyla sanık hakkında hükümlünün veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; 1. Suç kastıyla hareket etmediğine, 2. Hakkında düzenlenen yakalama tutanağının gerçeği yansıtmadığına ve kendiliğinden teslim olduğuna, 3. Hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, 4. Lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay,sanığın hükümlü olarak bulunduğu Edirne Açık Ceza İnfaz Kurumu'nda 09.01.2015 tarihinde 6411 sayılı Yasa kapsamında denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanması suretiyle tahliye olduktan sonra yasal süre içerisinde Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne müracaat etmesi gerekirken müracaat etmeyerek hükümlü veya tutuklunun kaçması suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın temyiz talebi ve sanık müdafiinin 1 ve 2 nolu Temyiz Sebepleri Yönünden;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre;sanığın hükümlü olarak bulunduğu Edirne Açık Ceza İnfaz Kurumu'nda Edirne İnfaz Hakimliği'nin 09.01.2015 tarihli kararıyla cezasının koşullu salıverilme tarihi olan 09.01.2016 tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, hükümlünün ceza infaz kurumundan ayrıldıktan sonra talebinde belirttiği denetimli serbestlik müdürlüğüne üç gün içerisinde müracaat etmemesi halinde koşullu salıverilme tarihine kadar olan cezasının infazı için kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verildiği,

06.01.2015 tarihinde tahliye olan sanığın yasal süresi içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmeyerek hükümlü veya tutuklunun kaçması suçunu işlediği ve kovuşturma aşamasında kolluk görevlilerince 04.06.2015 tarihinde yakalandığının, Edirne Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29.05.2015 tarihli suç duyurusu yazısı, 04.06.2015 tarihli yakalama ve üst arama tutanağı ve sanığın ikrara yönelik savunması birlikte değerlendirildiğinde sabit olduğu anlaşılmış ve sanığın 1, 2 ve 3 nolu temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B-Sanığın 4 nolu temyiz sebebi yönünden; Mahkemece sanık hakkında kurulan hükümde; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi gereğince lehe olan takdiri indirim nedenlerinin uygulandığı, 5237 sayılı Kanun'un 50 ve 51 inci maddeleri ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddelerinin uygulanmamasına ilişkin yasal gerekçelerin gösterildiği anlaşılmakla sanık müdafiinin 4 nolu temyiz sebebi reddedilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın diğer temyiz itirazları reddedilmiştir.

V. KARAR