Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/951 K.2023/5566

Sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Uşak Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16.05.2014 tarihli iddianamesi ile köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir. 3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 24.10.2018 tarihli kararı ile davanın suçtan zarar görenlere ihbarı yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

4. Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.09.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir. 5. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 27.10.2020 tarihli kararı ile gerekçesizlik yönünden bozulmasına karar verilmiştir. 6. Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.01.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar ... vekili ve ... vekilinin temyiz istekleri, atılı suçun sabit olduğuna ve mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın mera vasfındaki parseli ekip biçmek suretiyle işgalde bulunduğu iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanığın yargılama konusu eyleminin köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçunu oluşturduğu nazara alındığında, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zaanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmış, aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 11.09.2014 tarihli sorgu tarihi olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR