Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/1018 K.2024/4522

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Van Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.06.2021 tarihli ve 2021/2748 Esas, 2021/8800 Soruşturma sayılı ve 13.07.2021 tarihli ve 2021/1250 Esas, 2021/1780 Soruşturma sayılı iddianameleri ile sanıkların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Muş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.08.2021 tarihli ve 2021/239 Esas, 2021/313 Karar sayılı kararı ile Van 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/233 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya Van 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/233 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

C. Van 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2022 tarihli ve 2021/233 Esas, 2022/147 Karar sayılı kararı ile;

Sanık ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 16 yıl 4 ay hapis ve 40.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanık ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 8 yıl 6 ay 15 gün hapis ve 18.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

D. Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 01.11.2022 tarihli ve 2022/1593 Esas, 2022/1573 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan sanık ... yönünden re'sen de istinafa tabi olan hükümlerdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinde özetle

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Aramanın hukuka aykırı olduğuna,

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinde özetle

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Aramanın hukuka aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü

15.03.2021tarihinde sanık ...'ın tarihinde çöp kutusuna attığı eroinin yakalandığı, 25.03.2021 tarihinde sanıkların içinde bulunduğu araç içerisinde uyuşturucu madde bulunduğu, sanıkların ikametlerinde yapılan aramada da metamfetamin ve sentetik kannabinoid ele geçirildiği olaylarda, 15.03.2021 tarihli eylem yönünden, sanığın şehirler arası yolcu otobüsünde yolculuk yaptığı esnada yol kontrol noktasına varmadan otobüsten inmesi, mahkememiz huzurunda da dinlenen tutanak tanığının sanığın otobüsten indiğini görmesi bu sebeple sanığı yol kontrol noktasına götürmesi, şahsın kusma bahanesiyle çöp konteynerine şeffaf bir poşet attığını görmesi,

kontrol edilen çöp konteynerinde şeffaf bir poşet içerisinde uyuşturucu madde bulunması hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanığın yol kontrol noktasına varmadan aldığı meyvelerin kabuklarını çöpe attığına dair savunmasına ayrıntılı görgüye dayalı tutanak tanık beyanları sebebiyle itibar edilemediği, 25.03.2021 tarihli suç yönünden sanıkların isimlerine ve uyuşturucu madde ticareti yaptıklarına yönelik ihbarın varlığı, uyuşturucu maddelerin sanıkların kullanımındaki araç içerisinde yakalamış olması,

sanıkların kardeş olması ve sanık ...'ın kollukta vermiş olduğu ifadesinde Erciş civarında otostop çeken iki erkek bir kadın üç yolcuyu araçlarına aldıklarını belirttiği, dinlenme tesisine vardıklarında kardeşi ... ile lavoboya gittiklerinde kadın yolcunun araçta olmadığı şeklindeki beyanlarının varlığı,

...'ın kolluk aşamasında vermiş olduğu ifadesinde dinlenme tesisinde durup lavobadan döndükleri sırada aracın yanında bir kadın iki erkek şahsın olduğu kendilerini görünce aracın yanından uzaklaştıklarına dair beyanlarının çelişkili olması sanık ...'ın savcılık aşamasında kollukta vermiş olduğu beyanından dönerek Güroymak ilçesinde parkta gördüğü şahıslardan uyuşturucu maddeyi nereden bulacağını sorduğu ve bu sebeple öğrendiği Ömer isimli şahıstan kendi kullanımı için 850,00 TL karşığında metamfetamin maddesini satın aldığı,

bu sırada abisi sanık ...'ın araç içerisinde uyuduğu şeklindeki çelişkili ve inkara dönük beyanlarına itibar edilemediği, sanıkların kullanımında ve

hakimiyetinde olan araç içerisinde kişisel kullanım miktarının üzerinde ve çeşitlilikte uyuşturucu maddelerin ele geçirilmiş olması sebebiyle sanıkların ticari kasıtla uyuşturucu madde bulundurma ve nakletme eylemleri sabit görüldüğü gerekçesiyle sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanıklar hakkındaki hükümlerin sanık ... hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi hususları eleştirilip, takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesinin eksik gösterilmesi ve ihbara konu olmayan suç esas alınarak ihbar yapılması nedenleriyle hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna ve delillerin hukuka uygun olarak toplandığına, ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, anlaşılmakla sanık müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B.Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

1. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna ve delillerin hukuka uygun olarak toplandığına, ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, anlaşılmakla sanık müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

2. 5237 sayılı Kanun'un "Cezanın belirlenmesi" başlıklı 61 inci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkralarına göre temel ceza üzerinden varsa önce artırımlar, daha sonra da indirimler yapılarak sonuç ceza belirlenecek, mevcut ceza üzerinden artırma ve indirme oranına göre hesaplanan miktar, bir önceki ceza miktarına eklenecek veya indirilecektir. Cezanın hesaplanmasında, hapis cezasının süresi gün, ay ve yıl olarak belirlenecek olup, bir gün 24 saat, bir ay 30 gündür. Bir yıl ise resmî takvime göre hesaplanacaktır.

Temel cezanın yıl ya da ay olarak belirlendiği durumlarda, artırım ve indirimin nasıl yapılacağı ve sonuç cezanın nasıl belirleneceği ise Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.11.2017 tarihli ve 2015/15-642 Esas, 2017/470 Karar sayılı kararında açıklanmıştır. Anılan kararın ilgili bölümü şöyledir:

"...Temel cezanın ay olarak belirlenmesi halinde ise yapılan artırım sonucu bulunan ceza yılı geçse bile yıl olarak ifade edilmeyip ay olarak belirlenecektir. Örneğin; 9 ay hapis cezasının 1/3 oranında artırılması halinde sonuç hapis cezası 12 ay olup 1 yıl değildir. Çünkü 12 ay, 12x30= 360 gündür. Bir yıl ise resmi takvime göre 365 güne tekabül etmektedir. 12 ay yerine 1 yıl hapis cezasına karar verildiğinde sanık, 5 gün fazla cezalandırılmış olacak ve aleyhine bir sonuç doğacaktır.

Nitekim 13.12.1939 gün ve 25-58 sayılı İçtihadı Birleştirme kararında da; bir yıl veya daha fazla olarak hükmedilecek cezalarda yapılacak artırma ve eksiltme oranının, yılın aylara bölünmesi üzerinden hesaplanması ve düzenlenmesi gerektiği belirtilmiştir..."

Bu açıklamalar ışığında yapılan hesaplamaya göre, ilk derece mahkemesince, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrasına göre belirlenen 18 yıl 20 ay 7 gün hapis cezasına hükmedilmesi sonrasında cezada aynı Kanun'un 62 nci maddenin birinci fıkrası uyarınca (1/6) oranında indirim yapılırken sonuç cezanın 15 yıl 16 ay 25 gün hapis cezası olarak belirlenmesi gerekirken, takdiri indirim sonrasında cezanın 16 yıl 4 ay 25 gün olarak hesaplanması suretiyle fazla ceza tayininin hukuka aykırı olduğu, değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

1. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünde (A) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 01.11.2022 tarihli ve 2022/1593 Esas, 2022/1573 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) numaralı bentte açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 01.11.2022 tarihli ve 2022/1593 Esas, 2022/1573 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi gereğince indirim yapılan 5 inci fıkrasında ve sonuç cezanın gösterildiği 5 inci fıkranın beşinci bendindeki "16 yıl 4 ay 25 gün" ibarelerinin çıkarılarak yerlerine " 15 yıl 16 ay 25 gün" ibarelerinin eklenmesi,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,