Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/1019 K.2024/4591

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Nizip Cumhuriyet Başsavcılığının 24.12.2021 tarihli ve 2021/3265 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Nizip Ağır Ceza Mahkemesinin 03.06.2022 tarihli ve 2021/232 Esas, 2022/180 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

C. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 18.11.2022 tarihli ve 2022/1962 Esas, 2022/2077 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle

1. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna, 2. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına, 3. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 4. Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna,

5. M. O. isimli tanığın beyanlarının hükme esas alınamayacağına,

B. Sanığın temyiz sebepleri özetle

1.Üzerine atılı suçu işlemediğine, 2. Üstünde veya evinde uyuşturucu madde bulunmadığına, 3. Polis aracında elleri arkadan kelepçeli iken yere bir şey atmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, 4. Hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen takdiri indirimin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1.Dava konusu olaylar, 16.04.2021 tarihinde tanık M. O.'nun üzerinde ele geçirilen uyuşturucu maddenin sanık tarafından tanığa satıldığı, 13.05.2021 tarihinde ise kolluk görevlilerinden kaçan sanığın üzerinde bulunan uyuşturucu maddeleri yere attığı, ayrıca polis aracında iken de aracın içine uyuşturucu madde döktüğü iddialarına ilişkindir.

2. 16.04.2021 tarihli kolluk tutanağına göre şüphe üzerine durdurulan tanık M. O.'nun üzerinde bulunan uyuşturucu maddeyi rızası ile kolluk görevlilerine teslim ettiği anlaşılmıştır.

3. Diyarbakır Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün raporuna göre tanıkta ele geçirilen maddenin sentetik kannobinoid grubunda yer alan MDMB-4en-PINACA maddesi olduğu belirlenmiştir.

4. Tanık M. O., soruşturma aşamasındaki beyanında uyuşturucu maddeyi sanıktan aldığını söyleyerek sanığı teşhis etmiş, kovuşturma aşamasında ise beyanını değiştirerek uyuşturucu maddeyi sanıktan almadığını söylemiştir.

5. 13.05.2021 tarihli kolluk tutanağına göre sanığın yolcu olarak bulunduğu motosikletin şüphe üzerine durdurulmak istendiği, motosiklet üzerindeki iki şahsın ikaza uymayarak önce motosikletle daha sonra motosikletin devrilmesi üzerine yaya olarak kaçmaya başladıkları, motosiklet sürücüsünün yakalanamadığı, sanığın kaçmaya devam ettiği, kaçtığı sırada elinde bulunan maddeyi yere attığı, kovalamaca sonucu yakalandığı, polis aracının kafes kısmına alınan sanığın ayağıyla bir şeyler ezdiğinin ve yere bir şeyler attığının görülmesi üzerine aracın bu kısmı kontrol edildiğinde sanığın oturduğu yerin yanında yerde, beyaz yırtık poşet içerisinde ve etrafında uyuşturucu madde tespit edildiği anlaşılmıştır.

6. Diyarbakır Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 07.10.2021 tarihli raporuna göre sanığın kaçarken yere attığı şeffaf poşet içinde ele geçen madde ile yırtık poşet etrafında bulunan maddelerin sentetik kannabinoidler grubunda yer alan ADB-BUTINICA, polis aracı içinde yere attığı ve ezmeye çalıştığı tespit edilen maddelerin ise metamfetamin içerdiği belirlenmiştir.

7. Adli Tıp Kurumu Adana Adli Tıp Grup Başkanlığının raporunda, sanığın kanında ve idrarında metamfetamin, amfetamin ve sentetik uyuşturucu ile ilaç etken maddelerinin bulunduğu bildirilmiştir.

8. Sanığın telefonunda yapılan incelemede, soruşturmaya konu uyuşuturucu madde satışı ile ilgili olduğu değerlendirilen konuşmaların bulunduğu tespite edilmiştir.

9. Sanık aşamalarda üzerine atılı suçu inkar etmiştir.

10. Kovuşturma aşamasında tanık olarak beyanda bulunan tutanak mümzii kolluk görevlileri, tutanak içeriklerini doğrulamışlardır.

11. Sanığın yakalandığı olayda, motosikleti kullandığı değerlendirilen H. G. adlı şahsın soruşturma aşamasında ölmesi nedeni ile hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği anlaşılmıştır.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü

İlk Derece Mahkemesince, 16.04.2021 tarihinde sanığın M. O. isimli şahsa MDMB-4en-PINACA maddesi sattığı iddiası ile ilgili olarak, sanığın istikrarlı olarak suçlamayı reddetmesi, tanığın aşamalardaki çelişkili beyanları dikkate alındığında, sanığın bu şahsa uyuşturucu madde sattığı hususunda her türlü şüpheden uzak, mahkumiyeti için yeterli delil elde edilemediği, 16.04.2021 tarihli olay kapsamında sanığın cezalandırılması cihetine gidilmediği.

13.05.2021 tarihli olay bakımından, sanığın polis ekiplerini görmesi üzerine "dur" ikazına uymayarak motosikletle kaçmaya başladığı, motosikletin devrilmesi üzerine yaya olarak kaçmaya devam ettiği, kaçtığı esnada yere bir şeyler attığı, yakalandıktan sonra polis aracında oturduğu kısımda ayağı ile bir şeyler ezdiği ve oturduğu yerin yan kısmına, içerisinde uyuşturucu madde bulunan şeffaf poşet attığı, sanığın olay esnasında kaçma, direnme ve uyuşturucu maddeyi yok etmeye çalışma şeklinde tutum ve davranışlar sergilediği, sanığın aşamalarda çelişkili ifadeler verdiği, olayda iki ayrı nitelikte uyuşturucu maddenin ele geçirildiği,

ele geçirilen uyuşturucu madde miktarının kişisel kullanım sınırının üzerinde olduğu, sanığın inkara yönelik savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, 13.05.2021 tarihli olay bakımından üzerine atılı suçu işlediği kanaatine varıldığı gerekçesiyle sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin hükmünde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde 16.04.2021 tarihli olay ile ilgili olarak tanık M. O.'nun beyanlarının hükme esas alınamayacağı belirtilmiş ise de İlk Derece Mahkemesi kararında, sanığa isnat edilen bu tarihteki olayın sübut bulmadığı belirtilerek sanığın cezalandırılması yoluna gidilmediği, sanığın yalnızca 13.05.2021 tarihli eylemi nedeni ile cezalandırılmasına karar verildiği ve sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin bu hususa ilişkin temyiz talebi yerinde görülmemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına, arama ve el koyma işlemlerinde hukuka aykırılık

bulunmadığına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunmuş, hükümde aşağıda belirtilen husus dışında hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm kısmında, sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümde uygulama maddesinin gösterilmemesi, ayrıca“ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin” belirtilmemesi nedenleriyle 5237 sayılı Kanun'un 52 inci maddesinin dördüncü fıkrasına aykırı davranıldığı değerlendirilmiş, bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe kısmında gösterilen sebeple sanık ve müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmekle, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 18.11.2022 tarihli ve 2022/1962 Esas, 2022/2077 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 303 üncü maddesi gereği, Nizip Ağır Ceza Mahkemesinin 03.06.2022 tarihli kararının hüküm fıkrasında yer alan sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafta yer alan "işbu adli para cezasının ayrı ayrı 24 ay eşit taksit ile tahsiline" ibaresinin karar metninden çıkartılarak,

yerine "5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği, hükmolunan adli para cezasının aylık taksitler halinde ödenmek üzere sanıktan 24 eşit taksit halinde tahsiline, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi durumunda geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğine ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceğine" ibaresinin eklenmesi sureti ile Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

...