Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/1039 K.2024/4589

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, sanığın 27.12.2022 tarihli başvurusu dışındaki temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği sanığın 27.12.2022 tarihli başvurusu dışındaki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Hatay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.09.2022 tarihli ve 2022/13130 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanığın 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'un (2313 sayılı Kanun) 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü, 54 üncü ve 63 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Hatay 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.10.2022 tarihli ve 2022/158 Esas, 2022/175 Karar sayılı kararı ile sanığın;

- Esrar elde etmek amacıyla kenevir ekimi yapma suçundan, 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği 5 yıl hapis ve 2.000 gün karşılığı 40.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

- Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 10 yıl hapis ve 2.000 gün karşılığı 40.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

C. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 22.11.2022 tarihli ve 2022/2742 Esas, 2022/1787 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlerden;

- Esrar elde etmek amacıyla kenevir ekimi yapma suçuna ilişkin hükme yönelik istinaf taleplerinin esastan reddine kesin olarak karar verilmiş,

- Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme yönelik istinaf taleplerinin kısmen kabulü ile sanık hakkında ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşılmasına ilişkin hüküm kaldırılmış, temel cezanın 10 yıl hapis ve 1.000 gün adli para cezası olarak belirlenmesine, hükümdeki ilgili kısımların buna göre düzeltilmesine, sonuç cezanın 8 yıl 4 ay hapis ve 833 gün karşılığı 16.660,00 TL adli para cezası olarak belirlenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanığın temyiz istemi; 1. Uyuşturucu madde ticareti suçunu işlemediğine, 2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 3. Evinde ele geçirilen hint keneviri bitkilerini kendi kullanımı için ektiğine, maddelerin kullanım sınırında olduğuna, 4. Hazine arazisinde ve babasının evinin civarında ele geçirilen maddeleri kendisinin ekmediğine,

A. Sanık müdafiinin temyiz istemi

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Sanığın soruşturma aşamasındaki soyut ikrarı dışında yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Tutanak içeriklerinin doğruyu yansıtmadığına, 4. Soruşturma işlemlerinin hukuka uygun yapılmadığına, 5. Ele geçirilen kurutulmaya bırakılmış kenevir bitkilerinin sanığa ait olduğunun kanıtlanamadığına, 6. Adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; 1. Dava konusu olay, sanığın evinin bahçesinde, babasının evinin yakınında ve Hazine arazisinde esrar elde etmek amacı ile hint keneviri yetiştirdiği, bunların bakımını yaptığı, bir kısmını hasat ettiği iddiasına ilişkindir.

2. Dava dosyasında bulunan kolluk tutanaklarında, sanığın ikametinde ve orman arazisindeki çalılıklar arasına kenevir bitkisi ektiği yönünde bilgiler elde edilmesi üzerine soruşturmaya başlanıldığı, sanığın evinin çevresinde toplam 206 kök kenevir bitkisi ele geçirildiği, sanığın cebinden çıkardığı bir miktar kubar esrar maddesini rızaen kolluk görevlilerine teslim ettiği, sanığa ait ikamete 2-3 kilometre mesafede bulunan orman arazisinde toplam 528 kök kenevir bitkisi ve kurutulmaya bırakılmış vaziyette bir miktar kubar esrar maddesi ile pet şişeler ele geçirildiği,

ayrıca sanığın vefat eden babasına ait kullanılmayan harabe şeklindeki konutunda da kenevir bitkisi ekili olduğu yönündeki istihbari bilgi üzerine konutun avlusunda ekili vaziyette 195 kök kenevir bitkisi ele geçirildiği belirtilmiştir.

3. Adana Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün raporlarında, ele geçen dikili haldeki hint keneviri bitkileri, kurumaya bırakılmış bitkiler ile sanığın üzerinde ele geçirilen bitki kırıntısının esrar elde etmeye uygun hint keneviri bitkisi olduğu bildirilmiştir.

4. Sanık kollukta ve savcılıkta müdafii eşliğinde verdiği ifadelerde evinde ve ormanlık arazide ele geçirilen kenevir bitkilerini kendisinin ektiğini kabul etmiş, ancak kurumaya bırakılmış bitkilerin kendisine ait olmadığını ileri sürmüş, kovuşturma aşamasında ise yalnızca evde ele geçirilen bitkileri kendisinin ektiğini, uyuşturucu madde kullandığını ancak satmadığını beyan etmiştir.

5. Sanık, soruşturma aşamasında Cumhuriyet Savcılığına dilekçe ile başvurarak ormanlık arazide ve babasına ait evin yakınında ele geçirilen kenevir bitkilerini ... isimli kişinin ektiğini beyan etmiştir.

6. Başka bir cezaevinde tutuklu bulunan ... isimli kişinin sanığa hitaben yazdığı mektup, Hatay T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Mektup Okuma Komisyonunca, soruşturmayı yürüten Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmiş olup, mektup içeriğinde tanık Durmuş'un sanığa ele geçen uyuşturucu maddelerden bir kısmını üstlenmemesi yönünde tavsiyelerde bulunduğu anlaşılmıştır.

7. Tanık ... hakkında 2313 sayılı Kanun'a aykırı olarak esrar elde etmek amacıyla kenevir ekimi yapma suçundan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmıştır.

8. Adli Tıp Kurumu Adana Adli Tıp Grup Başkanlığının raporunda sanığın kanında esrar etken maddesi bulunduğu belirtilmiştir. 9. Dava dosyasında arama, el koyma, tartım ve imha tutanakları ile onaya ilişkin kararlar mevcuttur.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince, sanığın mahkemedeki inkara yönelik savunmalarına itibar edilmediği, müdafii huzurunda alınan kollukta ve savcılıktaki kenevir ektiğine ilişkin ikrar içeren savunmalarına itibar edildiği, sonradan ele geçirilen kenevir bitkilerinin ele geçirildiği ikametin sanığın ölen babasına ait olup bu yerin sanığın kendi ikametine bitişik olduğu,

sanık baştan itibaren kurutulmaya bırakılmış kenevir bitkilerinin kendisine ait olmadığını beyan ederek suçlamayı inkar ettiği ancak kurutulmaya bırakılmış alana sanığın bizzat kendisinin kenevir ektiği dikkate alındığında kurutulmaya bırakılmış kenevir bitkilerinin de sanığa ait olduğunun değerlendirildiği, sanığın kenevir bitkilerini kendi kullanımı için ektiğini savunmuş ise de ele geçirilen ekili kenevir bitkilerinin kök sayısı, ekili ve kurumaya bırakılmış bitkilerden elde edilebilecek esrar miktarı dikkate alındığında yıllık kişisel kullanım sınırının çok üzerinde olduğunun anlaşıldığı,

sanığın uyuşturucu madde ticareti amacıyla hareket ettiği ve eylemlerinin esrar elde etmek amacıyla kenevir ekimi yapma ve uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarını oluşturduğu, sanığın kastının yoğunluğu, dikili olarak ele geçirilen kenevirlerden elde edilecek esrar miktarı, kenevirlerin boyları ve ebatları itibariyle olgunlaştıklarında elde edilecek potansiyel esrar miktarı, kurutulmaya bırakılmış esrar miktarı nazara alındığında ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşıldığı belirtilerek sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin, esrar elde etmek amacıyla kenevir ekimi yapma suçuna yönelik hükmünde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile bu hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen suça yönelik istinaf talepleri bakımından ise suçun sübutuna ve delillerin toplanmasına ilişkin hukuka aykırılık görülmediği ancak temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılmasını gerektiren bir delil bulunmadığı gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılık düzetlirerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Gerekçeli kararın sanığa 24.11.2022 tarihinde ve müdafiine 29.11.2022 tarihinde tebliğ edilip, sanık ve müdafii süresi içinde temyiz başvurusunda bulunduktan sonra, sanığın ayrıca 27.12.2022 tarihinde 2313 sayılı Kanun'a ilişkin mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmış ise de , 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra sanık tarafından temyiz isteminde bulunulduğu, ayrıca hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereği temyiz edilebilir hükümlerden olmadığı anlaşılmıştır.

2. Sanık ve müdafiinin süresi içinde yapmış oldukları temyiz başvurularının incelenmesi neticesinde, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, suçun sübutuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, arama kararında hukuka aykırılık bulunmadığına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunmuş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (1) nolu paragrafında açıklanan nedenle sanığın süresinden sonda yapıldığı anlaşılan 27.12.2022 tarihli temyiz başvurusunun, 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası ve 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca REDDİNE,

Gerekçe bölümünün (2) nolu paragrafında açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 22.11.2022 tarihli ve 2022/2742 Esas, 2022/1787 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

...