Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/12119 K.2025/1214

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.03.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 2313 sayılı Kanun'un 23/5-2. cümle uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.03.2020 tarihli kararı hakkında sanık müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, duruşma açılarak verilen, 17.03.2021 tarihli kararı ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 2313 sayılı Kanun'un 23/5-1. cümle uyarınca 3 yıl 4 ay hapis, 8320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak cezanın neticeten 10 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Mahkumiyet için yeterli delil bulunmadığına, "şüpheden sanık yararlanır" ilkesinin dikkate alınmadığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, hükmün yeterli gerekçe içermediğine, lehe hükümlerin uygulanmama gerekçesinin açıklanmadığına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre, sanığın ikametinin bahçesindeki eklentide saksılar içerisinde suça konu hint kenevirlerini sanığın yetiştirdiği, böylece sanığın atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olarak; Suça konu maddeler ve şahit numunelerin müsaderesi yapılırken uygulama maddesinin eksik gösterilmesi ve sanık hakkında kazanılmış hak uygulaması uygulaması yapılırken 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 283. maddesinin gösterilmemesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Olayın intikal şekli, ihbar tutanağı ve içeriği, sanığın aşamalardaki savunmaları, ele geçirilen hint keneviri bitki sayısı, ekspertiz raporları, hint kenevirlerinin ele geçirilmesine ilişkin arama tutanağı ve tüm dava dosyası kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, sanık hakkında takdiren lehe hükümlerin uygulamama gerekçesinin yeterli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz talebi yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 17.03.2021 tarihli ve 2020/1141 Esas, 2021/975 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1.maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,