Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/12260 K.2024/6054

Sanığın hüküm tarihinde ceza evinde bulunmasına rağmen gerekçeli kararın sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edilmemesi nedeniyle, öğrenme üzerinde yaptığı temyiz başvurusu süresinde kabul edilmiştir. Sanık hakkında kurulan hükmün, temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Nusaybin Cumhuriyet Başsavcılığının 16.06.2014 tarihli iddianamesi ile sanığın 2313 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır. 2.Nusaybin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.09.2014 tarihli kararıyla sanığın 2313 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, somut bir nedene dayamamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanığın olay tarihi itibariyle ikametinde yapılan aramada bahçesinde ekili vaziyette hint keneviri bitkisi ele geçirilmesi nedeniyle üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanığın ikametinde yapılan aramada bahçesinde ekili vaziyette hint keneviri bitkisi ele geçirildiği ve sanığın üzerine atılı suçun 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasında yer alan kendi ihtiyacını karşılamak üzere esrar elde etmek amacıyla hint keneviri bitkisi elde etmek suçunu oluşturduğu, bu suçun olağan zamanaşımı süresinin 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca 8 yıl olduğu, bu sürenin de mahkumiyet tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar dolduğu tespit edilmiştir.

V. KARAR