Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/12269 K.2025/2666

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Ödemiş Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.06.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 8 yıl 4 ay hapis ve 114.800,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Ödemiş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.06.2019 tarihli kararı hakkında sanık müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, duruşma açılmadan verilen 24.02.2020 tarihli kararı ile hükümde yer alan, temel hapis ve adli para cezaları azaltılarak ve sair hususlarda değişiklik yapılıp sanığın neticeten 6 yıl 3 ay hapis ve 16.660 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle hüküm düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Sanığın suç kastının bulunmadığına, zincirleme suç hükümlerinin uygulama şartlarının oluşmadığına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre, olay tarihinde kolluk görevlilerinin önleyici devriye hizmetlerinin icrası sırasında sanığın bahçeli evinin önünden geçerken yoğun şekilde kenevir bitkisi kokusu almaları ve gözle görünür vaziyetteki hint kenevirlerini fark etmeleri üzerine sanığın ev ve eklentisinde usulüne uygun olarak yapılan aramada evin bahçesinde muhtelif boylarda, saksıya ve zemine ekilmiş vaziyette suça konu hint kenevirlerinin ele geçirildiği, bu şekilde sanığın atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olayda;

Ele geçirilen hint kenevirlerinin farklı alanlarda ve farklı boylarda olduğunun, bazılarının zeminde bazılarının ise saksıda yetiştirildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında atılı suçtan belirlenen temel hapis cezası üzerinden zincirleme suç hükümleri uyarınca artırım yapılmasında isabetsizlik bulunmadığı nazara alınarak tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Olayın intikal şekli, hint kenevirlerinin ele geçirilmesine ilişkin olarak kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar, ele geçirilen hint keneviri bitki sayısı, hint kenevirlerine ilişkin bilirkişi ve ekspertiz raporu, imha tutanağı, sanık savunmaları ve tüm dava dosyası kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz talebi yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 24.02.2020 tarihli, 2019/3045 Esas, 2020/691 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1.maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,