Karar Özeti
8. Ceza Dairesi 2024/12312 E. , 2025/2965 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2021/719 E., 2022/2088 K. SUÇ : 2313 sayılı Kanun'a aykırılık HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; t
Karar Detayı
8. Ceza Dairesi 2024/12312 E. , 2025/2965 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2021/719 E., 2022/2088 K. SUÇ : 2313 sayılı Kanun'a aykırılık HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Malatya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.11.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 4 yıl 2 ay hapis ve 10.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Malatya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.11.2020 tarihli kararı hakkında sanık müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, duruşma açılmadan verilen, 07.07.2022 tarihli kararı ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılıp sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verilip hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A.Temyiz Sebepleri Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararının isabetli olduğuna, kabule göre de duruşma açılarak beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, kolluk görevlilerine hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen M.A isimli kişinin evinin yakında ormanlık arazide hint keneviri yetiştirildiğine dair ihbarda bulunulması üzerine, ihbarda belirtilen yerde hint keneviri olduğunun tespit edilip buraya fotokapan cihazı yerleştirildiği, sonrasında fotokapan cihazında yapılan kontrolde sanığın elinde çapa ile hint kenevirlerinin bulunduğu bölgeye yanında hakkında beraat kararı verilen temyiz dışı M.A isimli arkadaşıyla geldiğinin görüldüğü anlaşılan olayda; sanığın aşamalardaki savunmalarında, çapayı elinde bulundurma sebebine ilişkin birbiriyle çelişkili ifadelerde bulunduğu, sanık ...'in arkadaşı temyiz dışı sanık M.A'nın aşamalarda sanık ...'in yanından ayrıldığında kendisinin mantar topladığını iddia etmesine karşın, bu zaman diliminde fotokapan görüntülerine göre sanık ... ile suça konu hint kenevirlerinin yanında olduğunu ve elinde mantar bulunmadığı, başka bir anlatımla, sanığın arkadaşı M.A'nın, sanığın olay yerine tek başına gittiğine dair beyanlarının da dosya kapsamındaki delillerle uyumlu olmadığı tespit edilmiştir. Bu haliyle, hint kenevirlerini yetiştiren kişinin tespiti amacıyla olay yerine konulan fotokapan görüntülerine göre elinde çapa ile, yanında arkadaşı temyiz dışı sanık M.A da olduğu halde yaklaşık 10 dakika kaldığı anlaşılan sanık ...'in savunmalarının dosya kapsamına ve olağan hayat tecrübelerine uygun olmadığı, sanığın eyleminin sabit olduğu gözetilmeksizin, sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükmü kaldırılarak yazılı şekilde beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 07.07.2022 tarihli, 2021/719 Esas, 2022/2088 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/4. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oybirliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdîren Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2025 tarihinde karar verildi.