Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/12356 K.2024/5656

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 13.09.2022 tarihli ve 2022/2443 Esas, 2022/3103 Karar sayılı kararının ve 31.10.2022 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, Ödemiş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.06.2022 tarihli ve 2021/222 Esas, 2022/203 Karar sayılı kararı ile "2313 sayılı Kanuna muhalefet" suçundan, 2313 sayılı Kanun'un 23/5 inci maddesinin 1 inci cümlesi uyarınca kurulan “4 yıl 2 ay” hapis cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.