Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/12579 K.2024/3372

Sanık hakkında 30.12.2018 tarihli eylemi nedeniyle Çankırı Cumhuriyet Başsavcılığının 01.04.2019 tarihli iddianamesi ile uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. Sanığın 18.01.2019 tarihli eylemi nedeniyle Çerkeş Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 30.04.2019 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Çankırı

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.10.2019 tarihli kararıyla sanık hakkında 30.12.2018 tarihli eylemi nedeniyle uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanma suçundan 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Çerkeş Asliye Ceza Mahkemesinin 05.03.2020 tarihli kararıyla sanık hakkında 18.01.2019 tarihli eylemi nedeniyle uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanma suçundan 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 4. Çankırı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.10.2019 tarihli kararı ile Çerkeş Asliye Ceza Mahkemesinin 05.03.2020 tarihli kararı hakkında sanık tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

Her iki dava dosyası Bölge Adliye Mahkemesi tarafından birleştirilmiş ve Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin 15.12.2021 tarihli kararı ile sanığın 30.12.2018 ve 18.01.2019 tarihli eylemleri nedeniyle zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanma suçundan neticeten 2 yıl 7 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre, dava konusu olay, sanığın üzerinde 30.12.2018 tarihinde uyuşturucu madde ele geçirildiği ve 18.01.2019 tarihinde kan ve idrarında uyuşturucu madde tespit edildiği bu şekilde sanığın uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü.

İlk Derece Mahkemelerince sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanma suçundan 30.12.2018 ve 18.01.2019 tarihli eylemleri için ayrı ayrı 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanma suçundan kurulan mahkumiyet kararı, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kaldırılarak, "sanığın 30.12.2018 ve 18.01.2019 tarihli eylemlerinin bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirilen zincirleme suç niteliğinde eylemler olduklarının, suç ve iddianame tarihlerine göre hukuki kesinti bulunmadığından her iki dava dosyası arasında bağlantı bulunduğunun belirlendiği,

her ne kadar ilk derece mahkemelerinin suçların sübutuna yönelik kabulleri isabetli bulunmuş ise de, dava dosyalarının birleştirilerek TCK'nın 43 maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle hüküm tesis edilmesi yerine, eylemlerin ayrı ayrı bağımsız olduklarının kabul edilerek sanığın ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu," gerekçesiyle zincirleme suç hükümleri uygulanarak uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanma suçundan yeniden mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve zamanı, sanığın aşamalardaki savunmaları, ekspertiz raporları, kolluk tutanakları ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği,

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından zincirleme suç hükümlerinin uygulanma gerekçesinin dosya kapsamına uygun olduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz taleplerinin reddine karar verilmiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin, 15.02.2020 tarihli ve 2019/2325 Esas, 2021/1265 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çankırı