Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/12815 K.2024/7225

Başsavcılığının 04.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, sanığın 30.07.2016 tarihli eylemi ile erteleme kararı ihlal olarak kabul edilerek 14.03.2017 tarihli iddianame ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı kanunun 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile açılan kamu davasında Kırkağaç Asliye Ceza Mahkemesinin 21.09.17 tarih, 2017/152 Esas, 2017/495 Karar sayılı kararı ile sanığın beraatine karar verilmiştir. B.

Kararın Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi ile İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 22.01.2019 tarihli, 2017/3535 Esas, 2019/51 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesi tarafından verilen hüküm kaldırılarak 5237 sayılı kanunun 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına, hak yoksunluklarına ve mükerrerliğe karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; cezanın haksız olduğuna, adil yargılama yapılmadığına, lehe olan kanun hükümlerinin uygulanması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre, dava konusu olay, sanığın evinde yapılan aramada uyuşturucu madde ele geçirilmesi ile sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, erteleme süresi içerisinde sanığın 30.07.2017 tarihli eylemle ihlal ettiği, bu şekilde sanığın kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü: 30.07.2016 tarihinde sanığın bulunduğu araçta ele geçirilen uyuşturucu maddenin kendisine ait olduğunu kabul etmeyerek bu uyuşturucu maddenin tanık B.'ye ait olduğu ve araçtaki uyuşturucu maddeden haberinin olmadığı yönündeki savunması, sanığın olay tarihinde uyuşturucu madde kullanıp kullanmadığı hususunda dosyada adli tıp raporu gibi somut başkaca bir delilin olmaması,

sadece tanık beyanlarına dayanılarak sanığın cezalandırılması yoluna gidilmesinin adalet anlayışına uygun düşmeyeceği hususları bir arada değerlendirilerek atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle sanık hakkında beraat kararı verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü: tanık B.'in birbiri ile uyumlu anlatımları, tanık N.S.'nin beyanı, 30.07.2016 tarihli yakalama tutanağı, ekspertiz raporu ve uyuşturucunun vites konsolu üzerinde açıkta ele geçmesi, ele geçen uyuşturucunun miktar ve niteliği, daha önce sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiş olması ve cezaevi firarisi olması gibi hususlar birlikte değerlendirildiğinde,

30.07.2016 tarihinde araçta ele geçen uyuşturucunun kendisine ait olmadığına ilişkin beyanları cezadan kurtulmaya yönelik savunma olarak değerlendirilmiş ve ele geçen uyuşturucuları sanığın ... ile birlikte kullanmak amacıyla satın aldığı sonucuna ulaşıldığından, ilk derece hükmü kaldırılarak sanığın mahkumiyetine karar verilmişti.

IV. GEREKÇE

Yargılamanın makul bir süre içerisinde, bağımsız ve tarafsız bir mahkemede, hakkaniyete uygun bir biçimde ve kamuya açık olarak yapıldığı görülmekle, sanığın adil yargılanma yapılmadığına ilişkin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

A- Sanığın sabit kabul edilen 22.01.2016 tarihli fiili açıklanıp bunun nitelendirilip, leh ve aleyhteki deliller gösterilip, sanığın hukuksal durumunun saptanması yerine, sadece ihlal sayılan 30.07.2016 tarihli eylemin gerekçeli kararda tartışıldığı görülmekle yazılı yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması 5271 sayılı Kanunun 230 uncu maddesinin birinci fıkrasına aykırı olması, B.

Dosya içerisinde yer alan incelemeye konu 22.01.2016 ve 30.07.2016 tarihli eylemlere ilişkin soruşturma evrakının onaysız fotokopi olduğu anlaşılmakla, hükme esas alınan belgelerin aslı veya onaylı örneklerinin dosya içinde bulundurulmaması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 169 uncu maddesine aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin 22.01.2019 tarihli, 2017/3535 Esas, 2019/51 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 302 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren İzmir Bölge Adliye Mahkemesi