Karar Özeti
8. Ceza Dairesi 2024/13093 E. , 2024/8817 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2118 E., 2020/215 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölg
Karar Detayı
8. Ceza Dairesi 2024/13093 E. , 2024/8817 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2118 E., 2020/215 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Suça sürüklenen çocuk hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.05.2014 tarihli iddianame ile suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. B. Düzce Çocuk Mahkemesinin, 23.10.2014 tarihli ve 2014/11 Esas, 2014/26 Karar sayılı kararı ile 6545 sayılı Kanun'un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrası çerçevesinde suç tarihi itibarıyla lehine olan 5560 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdir edilen 6 ay 20 gün hapis cezasına dair hükmün, açıklanmasının geri bırakılması ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. Karar 21.11.2014 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmiştir. C. Suça sürüklenen çocuğun 17.05.2015 tarihli trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu sebebi ile Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.11.2016 tarihli ve 2015/491 Esas, 2016/477 Karar sayılı kararının ihbarı ile dosya yeniden ele alınarak Düzce Çocuk Mahkemesinin 13.04.2017 tarihli ve 2017/19 Esas, 2017/70 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 ve 52 nci maddeleri uyarınca 4.000,00 TL adli para cezasına karar verilmiştir. D. Kararın istinaf edilmesi ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi'nin 28.03.2018 tarihli ve 2017/1082 Esas, 2018/324 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 ve 52 nci maddeleri uyarınca 4.000,00 TL adli para cezasına dair hükmün, açıklanmasının geri bırakılması ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. E. Suça sürüklenen çocuğun tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymaması ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin 19.02.2020 tarihli ve 2019/2118 Esas, 2020/215 Karar sayılı kararı ile hüküm açıklanarak 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 ve 52 nci maddeleri uyarınca 4.000,00 TL adli para cezasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği; Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, suça sürüklenen çocuğun samimi beyanlarını ve pişmanlığının dikkate alınmadığına, kararın seçenek yaptırımlara çevrilip çevrilmeyeceğinin tartışılmadığına ilişkindir. III. GEREKÇE Suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 21.11.2014 tarihi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali niteliğindeki eylemin gerçekleştiği tarih olan 17.05.2015 tarihi arasındaki duran süre ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 18.04.2018 tarihi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile verilen tedbirin gereklerine uymama üzerine mahkemenin tensip tarihi olan 20.12.2019 tarihleri arasındaki duran süreler de eklendikten sonra, suç tarihinden itibaren, temyiz incelemesinin yapıldığı tarihe kadar 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile ikinci fıkrası ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında 15-18 yaş arasındaki çocuklar için öngörülen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının süresinin dolduğu anlaşılmıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin 19.02.2020 tarihli ve 2019/2118 Esas, 2020/215 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereğince BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuğun hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2024 tarihinde karar verildi.