Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/131 K.2025/883

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Bozma

Muğla 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 22.11.2023 tarihli ve 2023/477 Esas, 2023/647 Karar sayılı kararının katılan tarafından temyizi üzerine Yargıtay 14. Ceza Dairesi'nin 05.07.2017 tarihli, 2014/8613 Esas, 2017/3664 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında Kanun'un 109/2, 109/5 ve 35/2. maddeleri gereğince cezalandırılması yerine beraat hükmü kurulmasının oluşa uygun düşmemesi dolayı ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci

Muğla 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 22.11.2023 tarihli ve 2023/477 Esas, 2023/647 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 109/2, 109/5, 35/2 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Sanık müdafii temyiz dilekçesinde, temyiz sebebi olarak davanın zaman aşımına uğradığını belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Sanığın, katılanı tarlada çalışırken kovaladığı, sarıldığı, kucağına alıp taşıması suretiyle hürriyetinden yoksun bıraktığı iddiasına ilişkin olarak;

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dava dosyası kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanaatin dava dosyası içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımlarının doğru biçimde belirlendiği, delillerin hukuka uygun elde edildiği,

sanığın üzerine atılı suçu işlediği sanık ifade ve savunmaları, uzmanlık raporu ve tüm dava dosyasındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde sabit olduğunun anlaşılması ile birlikte, sanığın eylemine uyan 109/2, 5 maddelerinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırı itibarıyla Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-d ve 67/4. maddelerinde belirtilen 15 yıllık kesintili dava zamanaşımı süresine tabi olduğu,

sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 09.01.2018 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içerisinde, 15.05.2022 tarihinde işlenen kasıtlı suçun tarihi ile arasında 4 yıl 4 ay 6 günlük sürede dava zaman aşımının durduğu da göz önüne alınarak sanığın temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmış ve hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR