İçeriğe geç
AC
8. Ceza Dairesi Esas: 2024/13141 Karar: 2024/5934 Tarih: 2024

Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/13141 K.2024/5934

8. Ceza Dairesi 2024/13141 E. , 2024/5934 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/3053 E., 2019/1349 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma HÜKÜM : Temyiz talebinin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mah

Karar Özeti

8. Ceza Dairesi 2024/13141 E. , 2024/5934 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/3053 E., 2019/1349 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma HÜKÜM : Temyiz talebinin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mah

Karar Detayı

8. Ceza Dairesi 2024/13141 E. , 2024/5934 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/3053 E., 2019/1349 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma HÜKÜM : Temyiz talebinin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I.HUHUKİ SÜREÇ A. 16.07.2019 tarihli eylemle ilgili olarak İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.04.2018 tarihli ve 2018/18582 Esas, sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış, İzmir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.11.2018 tarihli ve 2018/474 Esas, 2018/973 Karar sayılı kararı ile sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir. Kararı sanığın istinaf etmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 2019/302 Esas sayılı dosyası üzerinden istinaf incelemesinin başladığı, B. 03.09.2017 ve 08.10.2017 tarihli eylemleri nedeniyle İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.10.2017 tarihli ve 2017/37860 Esas, sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış, İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2018 tarihli ve 2017/940 Esas, 2018/452 Karar sayılı kararı ile sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir. Kararı sanığın istinaf etmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 2018/3053 Esas sayılı dosyası üzerinden istinaf incelemesinin başladığı, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 2019/302 Esas, 2019/1215 Karar sayılı kararı ile her iki dosyanın birleştirilmesine karar verildiği anlaşılmıştır. C. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 17.09.2019 tarihli ve 2018/3053 Esas, 2019/1349 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanığın istinaf başvurularına ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararlarının kaldırılması ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve karar verilmiştir. D. Kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 26.06.2019 tarihli ve 2018/3053 Esas, 2019/1349 Karar sayılı ek kararı ile kararın kesin olması sebebiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. II. GEREKÇE 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm karşısında; İzmir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.11.2018 tarihli ve 2018/474 Esas, 2018/973 Karar, İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2018 tarihli ve 2017/940 Esas, 2018/452 Karar sayılı kararları ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin yapılan istinaf incelemelerinde her iki dava dosyasının birleştirilip kurulan mahkumiyet hükümleri kaldırılarak yeniden mahkumiyet hükmü kurulmasına dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 17.09.2019 tarihli ve 2018/3053 Esas, 2019/1349 Karar sayılı hükmü ile verilen hapis cezasının miktar itibariyle 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi kapsamında temyiz edilemez karar niteliğinde olduğu, karara karşı sanık tarafından yapılan temyizin reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 26.06.2019 tarihli ve 2018/3053 Esas, 2019/1349 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmemiştir. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 26.06.2019 tarihli ve 2018/3053 Esas, 2019/1349 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.07.2024 tarihinde karar verildi.

Bu karar size uygun mu?

Davanızda bu emsali kullanmak için avukat desteği alın.

Görüşme Planla