Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/13888 K.2024/7348

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin ve sanık ... yönünden ...

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.06.2016 tarihli, 2016/99 Esas, 2016/467 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 02.11.2015 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, sanıkların denetimli serbestlik tedbirine uymaması üzerine 20.01.2016 tarihli iddianamesi ile sanıkların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü, 54 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır. B. ...

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.04.2016 tarihli ve 2016/99 Esas, 2016/467 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, sanık ... yönünden 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezaları ile hak yoksunluklarına hükmedilmiştir. C.

Sanık ... yönünden ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.06.2016 tarihli, 2016/99 Esas, 2016/467 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinin süresinde verilmemesi nedeniyle “temyiz talebinin reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların temyiz istekleri, mahkumiyet kararını temyiz ettiklerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanıklar hakkında usulüne uygun yapılan tahlil sonucunun pozitif çıkması ile sanıkların uyuşturucu madde kullanma suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir. Temyizin kapsamına göre.

Olay tarihinde emniyet görevlilerine yapılan ihbar üzerine otoban köprüsü civarında şüpheliler tespit edilerek yapılan kimlik kontrolleri sırasında sorulduğunda sanık ...'nın üzerinde bulunan kağıda sarılı tütünle karışık bitki kırıntılarını görevlilere teslim ettiği, yapılan inceleme sonucunda maddenin esrar maddesi olduğunun tespit edildiği, sanıkların yapılan idrar tahlillerinde uyuşturucu madde kullandıklarının belirlendiği ve alınan savunmalarında suçlarını ikrar ettikleri, sanıklar hakkında dava açılmasının ertelenmesi, 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması ve tedavi tedbirine karar verilerek,

sanıkların yükümlülüklerini yerine getirmediğinden denetimli serbestlik kayıtlarının kapatılarak dosyalarının C.Başsavcılığına gönderildiği, böylelikle sanıkların üzerlerine atılı suçu işledikleri anlaşılmakla sanıkların mahkûmiyetlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden.

Sanığın yokluğunda verilip 18.05.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 08.06.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen.

“Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir. B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden.

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 29.12.2016 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.06.2016 tarihli ve 2016/99 Esas, 2016/467 Karar sayılı ek kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden.