Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/14144 K.2024/5514

İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.11.2023 tarihli ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1.İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.01.2003 tarihli iddianamesi ile hükümlü hakkında hürriyeti tahdit suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.10.2003 tarihli kararı ile hükümlü hakkında hürriyeti tahdit suçundan neticeten 4 yıl 12 ay 2 gün ağır hapis, 15 ay 2 gün hapis ve 869.355.000 TL ağır para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.10.2003 tarihli kararının, hükümlü müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 08.06.2004 tarihli ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir.

4.Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.10.2004 tarihli kararı ile hükümlü hakkında hürriyeti tahdit suçundan neticeten kazanılmış hak gözetilerek 4 yıl 12 ay 2 gün ağır hapis ve 579.570.000 TL ağır para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ve bu karar 04.11.2004 tarihinde kesinleşmiştir.

5. Hükümlü hakkında verilen kararın infazı sırasında; 5237 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesi nedeniyle uyarlama yapıldığı ve İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 06.06.2005 tarihli ek kararıyla hürriyeti tahdit suçundan cezasının 4 yıl 12 ay 2 gün hapis ve 579,57 TL adli para cezası üzerinden infazına karar verilmiş ve karar 17.06.2005 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmiştir.

6.Hükümlünün memnu hakların iadesi talebine ilişkin olarak, İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.11.2023 tarihli kararı ile memnu hakların iadesi talebinin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Hükümlünün temyiz isteği; hükümlünün 3 yıllık süreyi iyi halli geçirdiği, hakkında verilen cezada zamanaşımı hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'nun 13/A maddesi; "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu dışındaki kanunların belli bir suçtan dolayı veya belli bir cezaya mahkûmiyete bağladığı hak yoksunluklarının giderilebilmesi için, yasaklanmış hakların geri verilmesi yoluna gidilebilir. Bunun için; Türk Ceza Kanunu'nun 53 üncü maddesinin beşinci ve altıncı fıkraları saklı kalmak kaydıyla, a. Mahkûm olunan cezanın infazının tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık bir sürenin geçmiş olması, b. Kişinin bu süre zarfında yeni bir suç işlememiş olması ve hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda mahkemede bir kanaat oluşması, gerekir."

2. Belirtilen yasal düzenleme dikkate alındığında, memnu hakların iadesi kararı verilebilmesi için infazın tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık sürenin geçmiş olması gerektiği; dava konusu olayda kararın infaz edildiği tarihin 09.06.2008 olduğu ancak adli sicil kaydına göre hükümlünün bu süre zarfında denetim süresi içerisinde 04.07.2009, 08.07.2009 ve 09.07.2009 tarihlerinde işlediği suç nedeniyle Trabzon 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nde.

09.07.2009 tarihinde işlediği suç nedeniyle Trabzon 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nde. 04.07.2009 tarihinde işlediği suç nedeniyle Trabzon 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nde, 18.10.2008 tarihinde işlediği suç nedeniyle Bakırköy 31. Asliye Ceza Mahkemesi'nde yargılanarak cezalandırılmasına karar verildiği anlaşıldığından, Mahkemece verilen kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamış ve hükümlünün temyiz isteği bu nedenle yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR