Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/14200 K.2024/2694

Van 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.01.2022 tarihli ve 2021/606 Esas, 2022/12 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, sanığın beraatine dair hükmün 01.03.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 14.03.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.03.2023 tarihli ve KYB-2023/31977 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.03.2023 tarihli ve KYB-2023/31977 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

“Dosya kapsamına göre, Van Cumhuriyet Başsavcılığının 27/03/2021 tarihli, 2021/3061 soruşturma, 2021/1936 esas ve 2021/519 numaralı iddianamesi ile şüpheli ... hakkında, uyuşturucu madde ticaretî yaptığı (...'a uyuşturucu madde sattığı eyleme ilişkin) iddiasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188/3. maddesi gereğince cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 191. maddesinde düzenlenen uyuşturucu madde kullanma suçuna vücut vereceğinin kabul edilmesi karşısında,

28/06/2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 68. maddesi ile yeniden düzenlenen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinin 8. fıkrasında “Bu Kanunun;

a) 188 inci maddesinde tanımlanan uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti, b) 190 ıncı maddesinde tanımlanan uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanılmasını kolaylaştırma, suçundan dolayı yapılan kovuşturma evresinde, suçun münhasıran bu madde kapsamına girdiğinin anlaşılması hâlinde, sanık hakkında bu madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir.” şeklindeki düzenleme nazara alınarak,

5271 sayılı Kanun’un 231/6. maddesinde belirtilen şartlar aranmaksızın sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin yasal bir zorunluluk olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Sanığın 16.01.2021 tarihli eylemi nedeniyle (...'a uyuşturucu madde sattığı eyleme ilişkin) Van Cumhuriyet Başsavcılığının 27.03.2021 tarihli ve 2021/3061 Soruşturma, 2021/1936 Esas, 2021/519 sayılı iddianamesi ile Van 1. Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, B. Van

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.01.2022 tarihli ve 2021/606 Esas, 2022/12 Karar sayılı kararı ile sanığın ele geçirilen uyuşturucu maddeyi kullanmak için bulundurduğu kabul edilerek uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraatine, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı soruşturma yürütülmemesi sebebiyle Van Cumhuriyet Başsavcılığı'na ihbarda bulunulmasına dair hükmün, istinaf kanun yoluna başvurulmaksızın 01.03.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır. C.

Dava dosyasının kapsamına göre, sanık hakkında Van Cumhuriyet Başsavcılığının 27.03.2021 tarihli iddianamesi ile uyuşturucu madde ticaretî yaptığı iddiasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinde düzenlenen uyuşturucu madde kullanma suçuna vücut vereceğinin kabul edilmesi karşısında,

28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 68 inci maddesi ile yeniden düzenlenen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191 inci maddesinin sekizinci fıkrasında “Bu Kanunun;

a) 188 inci maddesinde tanımlanan uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti, b) 190 ıncı maddesinde tanımlanan uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanılmasını kolaylaştırma, suçundan dolayı yapılan kovuşturma evresinde, suçun münhasıran bu madde kapsamına girdiğinin anlaşılması hâlinde, sanık hakkında bu madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir.” şeklindeki düzenleme nazara alınarak,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231 inci maddesinde belirtilen şartlar aranmaksızın sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin yasal bir zorunluluk olduğu gözetilmeden hüküm kurulması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Van