Karar Özeti
8. Ceza Dairesi 2024/14603 E. , 2025/4837 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi SAYISI : 2022/150 E., 2022/180 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma KARAR :Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 02.11.2018 tarihli iddianamesi ile hük
Karar Detayı
8. Ceza Dairesi 2024/14603 E. , 2025/4837 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi SAYISI : 2022/150 E., 2022/180 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma KARAR :Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 02.11.2018 tarihli iddianamesi ile hükümlü hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191/1, 31/3. maddeleri uyarınca açılan dava ile yapılan yargılama neticesinde İzmir 2. Çocuk Mahkemesinin 20.04.2022 tarihli kararı ile 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin 21.05.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 13.05.2023 tarihli ve 2022/20381 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/60966 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, kayden 23/09/2002 doğumlu olup, suçun işlendiği 15/04/2017 ve 19/08/2017 tarihlerinde 12-15 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezadan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/2. maddesi yerine aynı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca indirim yapılmak suretiyle yazılı şekilde fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir. ” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE A.Hükümlü hakkında, 15.04.2017 ve 19.08.2017 tarihlerinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 23.10.2017 tarihli, 2017/40428 Soruşturma, 2017/4432 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı Kanun’un 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın hükümlüye 03.11.2017 tarihinde, müdafiiye 09.11.2017 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, hükümlünün tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymaması ile erteleme kararının kaldırılarak İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 02.11.2018 tarihli ve 2017/40428 Soruşturma, 2018/37951 Esas, 2018/1368 sayılı iddianamesi ile İzmir 2. Çocuk Mahkemesine kamu davası açıldığı, İzmir 2. Çocuk mahkemesinin 28.12.2018 tarih, 2018/847 Esas, 2018/947 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 191/1, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının ertelenmesine karar verildiği, kararın 07.01.2019 tarihinde kesinleştiği, hükümlünün 06.12.2020 tarihinde işlemiş olduğu bulaşıcı hastalıklara ilişkin tedbirlere aykırı davranma suçunun ihbarı ile İzmir 2. Çocuk Mahkemesinin 20.04.2022 tarihli ve 2022/150 Esas, 2022/180 Karar sayılı kararı ile hüküm açıklanarak 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin 21.05.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır. B. Hükümlünün kayden 23.09.2002 doğumlu olduğu, suçun işlendiği 15.04.2017 ve 19.08.2017 tarihleri itibariyle 12-15 yaş grubu aralığında bulunan sanık hakkında belirlenen cezadan, 5237 sayılı Kanun'un 31/2. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, anılan Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca indirim yapılarak fazla ceza tayini, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür. Açıklanan nedenlerle, hükümlü hakkında 5237 sayılı Kanun'un 31/2. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeden karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. III. KARAR A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, B. İzmir 2. Çocuk Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 20.04.2022 tarihli, 2022/150 Esas, 2022/180 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3.maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, C. 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; hükmün ikinci fıkrasından "TCK'nın 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılarak 1 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılması" ve üçüncü fıkrasında "TCK'nın 62. maddesi uyarınca takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 1 yıl 1 ay 10 gün hapis czeası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin çıkartılarak yerine hükmün ikinci fıkrasına "TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılarak 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına" ve üçüncü fıkrasına "TCK'nın 62. maddesi uyarınca takdiren 1/6 indirim yapılarak 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibareleri eklenmek suretiyle hukuka aykırılığın giderilmesine, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına,” Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.06.2025 tarihinde karar verildi.