Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/14804 K.2024/7153

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.09.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un (6136 sayılı Kanun) 15 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Mersin

12. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis ve 400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3.Mersin

12. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17.12.2015 tarihli kararına sanık müdafii tarafından itiraz edilmesi üzerine dosyanın gönderildiği Yargıtay 8.Ceza Dairesi'nin 12.04.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında basit yargılama usulünün değerlendirilmesi zorunluluğu nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 4.Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada. Mersin

12. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16.07.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanmasına ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir. 5.Sanığın itirazı üzerine yapılan yargılamada Mersin

12. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10.12.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ve 400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 6.Mersin

12. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10.12.2021 tarihli kararına sanık müdafii tarafından itiraz edilmesi üzerine dosyanın gönderildiği Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 23.11.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında seri muhakeme usulünün değerlendirilmesi zorunluluğu nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 7.Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, Mersin

12. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05.12.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci ve üçüncü fıkrası ve 54 üncü maddesinin 4.fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ve 400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sustalı bıçağın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi 6136 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası olan "Bir sanat veya mesleğin icrası için kullanılmasına 4 üncü maddeye göre izin verilen bıçaklar bu yasağın dışındadır." ve 4 üncü maddesinin üçüncü fıkrası olan "Yalnız sporda kullanılan yivli ateşsiz silahlar ve mermileri ile yivsiz tüfekler ve mermilerinin,ev gereçlerinden olan veya tababet, sanayi, tarım, spor için kullanılan aletlerle bir meslek veya sanatın icrası için gerekli bıçak, şiş,

raspa ve benzerlerinin kullanılması bu kanun hükümlerine tabi değildir." hükümleri gereği müsadere edilen sustalı bıçağın 6136 sayılı Kanun'da izin verilen bıçaklardan olduğu iddiasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay. 19.07.2015 tarihinde saat 15.10 sıralarında Mersin'in Mezitli ilçesinde kolluk kuvvetlerine gelen ihbar neticesinde bir kavga olayının meydana geldiği ve bu olayda kesici alet kullanıldığının bildirilmesi üzerine olay yerine kolluk görevlilerinin intikal ettiği ve görevlilerce yapılan araştırma neticesinde belirtilen adreste bulunan bazı şahısların olay yerinde yaralandığı ve sağlık kuruluşuna gittiklerinin öğrenildiği, olayda kullanıldığı iddia edilen kesici aletin sanık ...'ya ait olduğu, kavga esnasında bu kesici aleti kullandığının görüldüğü iddiasına ilişkindir.

2. 09.10.2015 tarihli Adana Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü Raporu'na göre; tetkik için gönderilen tek ağızlı, sivri uçlu, sırtı küt, 10 cm uzunluğundaki namlusunu yana doğru otomatik olarak açılmasını sağlayan susta mandalı ile açılan namluyu sapa sabitleyen susta kilidi sistemlerine haiz, metal saplı, toplam uzunluğu 22 cm olan bıçak; imal durumu,tip ve nitelikleri bakımından bir sustalı çakıdır.

Bu itibarla, tetkik konusu sustalı çakı, 6136 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen yasak niteliği haiz bıçaklardandır. Ancak nitelikleri itibarıyla vahim bıçaklardan değildir.

IV. GEREKÇE

1.Sanık ...'nın kolluktaki açık ikrarını içeren ifadesi,olay yerine intikal eden kolluk görevlilerinin beyanları, bıçağın 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliğe haiz sustalı çakı olduğuna ilişkin 19.07.2015 tarihli Adana Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün Uzmanlık Raporu karşısında; sanığın temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR