Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/14812 K.2024/5037

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Van Cumhuriyet Başsavcılığının 22.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında suç üstlenme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 270 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talebiyle dava açılmıştır. 2. Van

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında suç üstlenme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 270 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. 3. Van 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.05.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 28.11.2022 tarihli kararı ile "...5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine yapılan yargılama sonucuna göre. Van 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.11.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında suç üstlenme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 270 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği. Hapis cezasının usul ve kanuna aykırı olduğuna, şartları oluştuğu halde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmediği gibi sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; dava dışı sanık...'ın olay günü kullanmakta olduğu araç ile bir kişiye çarparak yaralanmasına neden olduğu, ancak ehliyetinin olmaması nedeniyle telefonla akrabası olan sanık ...'ı arayarak karakola gelmesini istediği ve sanık ... geldiğinde burada sanık ...'dan suçu üstlenmesini istediği ve sanık ...'ın bunu kabul ederek ilk önce söz konusu kazayı kendisinin gerçekleştirdiğini kabul ettiği ve buna göre 24.11.2015 tarihli tutanağın düzenlendiği bu suretle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Tüm dosya kapsamına göre sanık savunması, olaya ilişkin tutanak ve tutanak tanıklarının beyanları birlikte değerlendirildiğinde Mahkeme kabulünün yerinde olduğu suçun subütunun oluştuğu ve sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının yasal şartlar oluşmadığından verilemeyeceği, İlk Derece Mahkemesinin uygulamasının da yerinde olduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Van