Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/15817 K.2024/4350

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ordu Cumhuriyet Başsavcılığının 16.04.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başka suçla birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bendi, altıncı fıkrası uyarınca cezalandırılması için kamu davasının açıldığı anlaşılmıştır.

2. Ordu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.11.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 10 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. Ordu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.11.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (8). Ceza Dairesinin 02.11.2021 tarihli kararı ile sanığın savunma hakkının kısıtlandığı gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma sonrası Ordu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2023 tarihli kararı ile sanığın, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 10 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

5. Ordu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2023 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (8). Ceza Dairesinin 17.10.2023 tarihli kararı ile; "...sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri uyarınca alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle temel cezanın takdir edilmesi,

bu suretle takdir edilen temel ceza üzerinden 5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin ikinci fıkrası ve aynı Kanun' un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca indirim yapılması suretiyle sonuç ceza tespit edildikten sonra 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sonuç cezanın 10 ay hapis cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, kazanılmış hak ilkesi dikkate alınarak temel cezanın belirlenmesi suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur...." şeklindeki gerekçeyle bozulmasına karar verilmiştir.

6.Bozma üzerine Ordu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2023 tarih ve 2023/937 Esas, 2023/881 Karar sayılı karar ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun' un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca ve kazanılmış hak kuralı nazara alınarak neticeten 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükmünün uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanık ...' ın, haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunan diğer sanıklarla birlikte, kahvehanesini alma bahanesiyle buluşma yerine çağırdığı mağduru, bıçak doğrultarak zorla otomobile bindirmeye çalıştığı, mağdurun direnmesi üzerine mağduru bıçakla yaralayarak eylemlerini tamamlayamadan olay yerinden ayrılmak suretiyle cebir ve tehdit ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna teşebbüste bulunduğu iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Dosya kapsamı, katılan beyanları, adli rapor, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, tanık beyanları, sanık savunmaları, Yargıtay bozma ilamları ve tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın davaya konu eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin ilk derece mahkemesinin kabulünde isabetsizlik görülmediğinden sanığın, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Ordu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2023 tarih ve 2023/937 Esas, 2023/881 Karar sayılı kararında infaz olunacak ceza miktarının 10 ay hapis cezası yerine kazanılmış hak kavramına yanlış anlam verilmek suretiyle sanığın 10 ay hapis cezası üzerinden cezalandırılmasına karar verilmesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak kazanılmış hakka konu olan ceza üzerinden

infazına karar verilmesi gerekirken, sonuç ceza üzerinden cezalandırılmasına karar verilmesi ve kazanılmış hak uygulamasının kanuni dayanağının gösterilmemesi hukuka aykırı görülmüş ise de, bu hususun 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesi uyarınca Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde 2 numaralı bentte açıklanan nedenle Ordu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2023 tarihli ve 2023/937 Esas, 2023/881 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün 5 inci bendindeki "sanığın neticeten 10 ay hapis hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresi çıkartılarak yerine "1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanığın cezasının 10 ay hapis cezası üzerinden İNFAZINA" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

...