Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/16864 K.2024/5032

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır. 2. Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli kararı ile; sanık ... hakkında parada sahtecilik suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesi yedinci fıkrası gereğince reddine, Sanığın eylemine uyan parada sahtecilik suçundan 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; mahkumiyet hükmünün detaylı bir şekilde açıklanarak, hangi sanık hakkında hapis ve adli para cezasına hükmedildiğinin açıklanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, temyiz dışı sanık ...'de yakalanan sahte paraların yapılan teknik takipler neticesinde ele geçtiği ve böylelikle sanığın da suça iştirak ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin hüküm fıkrasında hangi sanık hakkında hapis ve adli para cezasına hükmedildiğinin açıklıkla belirtilmediği ve bu hususun hükümde anlam karmaşasına sebep verdiği anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz talebi yerinde görülmekle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

...