Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/17256 K.2024/5619

Mahkemenin 09.05.2016 tarihli ek kararının usul ve kanuna uygun olduğu belirlenmiştir. Sanık ...'e yapılan gerekçeli tebligatın usulsüz olduğu ve bu nedenle sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyiz itirazı süresinde kabul edilmiştir. Suçta zarar gören Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı'nın davaya katılma hakkının bulunduğu ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesi uyarınca kanun yoluna başvuru hakkının bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık ...'n beraat etmesi nedeniyle temyizde hukuki yararının bulunmadığı kabul edilerek yapılan incelemede, sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından sanıkların kişiyi hürriyetinden oksun kılma, evi terk eden çocuğu ailesini veya yetkili makamları haberdar etmeksizin yanında tutmak suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Nevşehir

2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03.09.2015 tarihli kararıyla sanıklar ..., ... ve ... ...'ın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, evi terk eden çocuğu ailesini veya yetkili makamları haberdar etmeksizin yanında tutmak suçlarından ayrı ayrı 2 ay 15 gün ve 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanıklar ..., ..., ... ve ...'nın ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'ın temyiz istemi; müştekilerin rızayla evinde kaldığına, yaşlarının küçük olduğuna bilmediğine yöneliktir. 2. Sanık ...'nin temyiz istemi; somut bir nedene dayanmamaktadır. 3. Sanık ...'ın temyiz istemi, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna yöneliktir.

4. Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı'nın temyiz istemi; sanıkların üst hadden cezalandırılmalarının gerektiğine, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine, beraat eden sanıkların da cezalandırılmaları gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanıkların 18 yaşından küçük olan mağdurları yanlarında tuttukla iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ...'in Temyiz Talebine Yönelik Olarak Sanığın temyizinin, hakkında verilen beraat kararlarına yönelik olduğu ve kararları temyiz etmesinde etmesinde hukuki yararının bulunmadığı anlaşılmıştır. B. Sanık ...'in Müşteki ...'e Yönelik Gerçekleştirdiği Eylemi Nedeniyle Verilen Beraat Kararına Yönelik Olarak

1. Olay tarihinde suç tarihi itibariyle 15 yaşından küçük olan müşteki ...'in diğer müşteki ... ile beraber kaldıkları yurttan kaçarak Nevşehir İline geldikleri, sanık ... ile buluştukları, ...'nın sanıktan borç para istediği sanığın para vermemesi üzerine ayrıldıkları olayda, sanığın müştekileri kısa süreli gördüğü, müşteki ...'i yanından tutmadığı anlaşıldığından sanık hakkında verilen beraat kararında isabetsizlik bulunmamış, Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Aile ve Sosyal Hizmeltler Bakanlığı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. C. Sanıklar ..., ... ... ve ... ...'ın Müşteki ...'e Yönelik Gerçekleştirdiği Eylemi Nedeniyle Verilen Mahkumiyet Kararlarına Yönelik Olarak

1. Olay tarihinde suç tarihi itibariyle 15 yaşından küçük olan müşteki ...'in diğer müşteki ... ile beraber kaldıkları yurttan kaçarak Nevşehir iline geldikleri, burada öncelikle sanık ... ile buluştukları ve aynı gün geceyi hep beraber sanık ...'ın evinde geçirdikleri, ertesi gün ise müştekilerin sanık ... ile buluştukları ve geceyi ... ile beraber aynı evde geçirdikleri olayda, sanıkların 15 yaşından küçük müşteki ...'in yanlarında tuttukları ve böylece üzerlerine atılı suçu işledikleri sabit olduğundan, mahkemenin mahkumiyet kararında hukuka aykırılık görülmemiş, sanıklar ..., ... ...,

... ... ile Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar ile Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. D.

Sanıklar ..., ... ve ...'nın Müşteki ...'e Yönelik Gerçekleştirdiği Eylemi Nedeniyle Verilen Mahkumiyet Kararlarına Yönelik Olarak Olay tarihinde suç tarihi itibariyle 15 yaşından küçük olan müşteki ...'in diğer müşteki ... ile beraber kaldıkları yurttan kaçarak Nevşehir iline geldikleri, burada öncelikle sanık ... ile buluştukları ve aynı gün geceyi hep beraber sanık ...'ın evinde geçirdikleri, ertesi gün ise müştekilerin sanık ... ile buluştukları, ...'nin yanında sanık ...'in bulunduğu, ... ile ...'in ...'ı arayarak mağdurların yanlarında olduğunu ve kalacak yer bulmasını istediği, sanık ...'ın sanık ...'nın evini ayarladığı,

mağdurların sanıklar ..., ..., ... ve ... ile birlikte bir gece aynı evde kaldıkları olayda, sanıkların 15 yaşından küçük müşteki ...'i yanlarında tuttukları ve böylece üzerlerine atılı suçu işledikleri sabit olduğu anlaşılmış olup; sanıklar ..., ... ve ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrası (b) ve (f) bendleri uyarınca cezalandırılmaları gerekirken yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

E. Sanıklar ..., ... ... ve ... ...'ın Müşteki ...'ya Yönelik Gerçekleştirdiği Eylemi Nedeniyle Verilen Mahkumiyet Kararlarına Yönelik Olarak Olay tarihinde 15-18 yaş aralığında olan müşteki ...'yı ailesini veya yetkili makamları haberdar etmeksizin yanlarında tutan sanıkların eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan suçu oluşturduğu ve bu suç için öngörülen olağan zamanaşımı süresinin aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca 8 yıl olduğu göz önüne alındığında, bu sürenin mahkumiyet tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar dolduğu tespit edilmiştir.

V. KARAR

A. Sanık ...'in Temyiz Talebine Yönelik Olarak Sanık hakkında verilen beraat kararlarının gerekçesine yönelik olmayan temyizde hukuki yararı bulunmadığından sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereğince Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Sanık ...'in Müşteki ...'e Yönelik Gerçekleştirdiği Eylemi Nedeniyle Verilen Beraat Kararına Yönelik Olarak Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Nevşehir

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.09.2023 tarihli, 2014/881 Esas ve 2015/740 Karar sayılı kararında Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, C.

Sanıklar ..., ... ... ve ... ...'ın Müşteki ...'e Yönelik Gerçekleştirdiği Eylemi Nedeniyle Verilen Mahkumiyet Kararlarına Yönelik Olarak Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklanan nedenlerle Nevşehir

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.09.2015 tarihli, 2014/881 Esas ve 2015/740 Karar sayılı kararında Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili ve sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili ve sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, D.

Sanıklar ..., ... ve ...'nın Müşteki ...'e Yönelik Gerçekleştirdiği Eylemi Nedeniyle Verilen Mahkumiyet Kararlarına Yönelik Olarak Gerekçe bölümünde (D) bendinde açıklanan nedenlerle Nevşehir

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.09.2015 tarihli, 2014/881 Esas ve 2015/740 Karar sayılı kararına yönelik Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, E. Sanıklar ..., ... ... ve ... ...'ın Müşteki ...'ya Yönelik Gerçekleştirdiği Eylemi Nedeniyle Verilen Mahkumiyet Kararlarına Yönelik Olarak Gerekçe bölümünde (E) bendinde açıklanan nedenlerle Nevşehir

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.09.2015 tarihli, 2014/881 Esas ve 2015/740 Karar sayılı kararında sanıkların temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak,