Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/18248 K.2025/2967

Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.08.2023 tarihli ve 2023/1867 Esas 2023/1892 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 6136 sayılı Kanun'un 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52/2 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 250/4. maddeleri uyarınca 6 ay hapis ve 300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 08.09.2023 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1.maddesi uyarınca, 13.02.2024 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.03.2024 tarihli ve KYB-2024/22446 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanığın eylemine uyan 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçu için kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre olağan dava zamanaşımı süresinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl, anılan Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca olağanüstü dava zamanaşımı süresinin 12 yıl olacağı, suç tarihinin 15.06.2012 olduğu, sanığın savunmasının 17.07.2013 tarihinde alındığı, bu tarihte zamanaşımı süresinin kesildiği, sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 07.01.2014 tarihinde kesinleşmesi ile zamanaşımı süresinin durduğu,

sanığın denetim süresi içerisinde 05.08.2014 tarihinde işlediği suç nedeniyle zamanaşımı süresinin yeniden işlemeye başladığı, 5271 sayılı Kanun'un 231/8-son cümlesi gereğince 07.01.2014 ile 05.08.2014 tarihleri arasında (212 gün) dava zamanaşımı süresinin duracağı, sanığın savunmasının alındığı 17.07.2013 tarihinde yeniden işlemeye başlayan 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin, zamanaşımının durduğu süre (212 gün) mahsup edildikten sonra hükmün açıklandığı 23.08.2023 tarihine kadar gerçekleştiği cihetle, zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken,

yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. 5237 sayılı Kanun'un Dava zamanaşımı başlıklı 66/1.maddesinin ilgili bölümü ise;

"(1) Kanunda başka türlü yazılmış olan haller dışında kamu davası;

...,

(e) Beş yıldan fazla olmamak üzere hapis veya adlî para cezasını gerektiren suçlarda sekiz yıl, Geçmesiyle düşer."şeklinde düzenlenmiştir.

3. Hükümlünün yargılamaya konu 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçu için 6136 sayılı Kanun'un 13/1.maddesi uyarınca belirlenecek cezanın üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrası (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 8 yıl olağan ve 12 yıllık olağan üstü zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

4. Hükümlünün üzerine atılı suçun 15.06.2012 tarihinde işlendiği,Mahkemesince 17.07.2013 tarihinde savunmasının alındığı, hükümlü hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 07.01.2014 tarihinde kesinleştiği, hükümlünün denetim süresi içerisinde 05.08.2014 tarihinde yeniden kasıtlı suç işlediği, zamanaşımının bu iki tarih arasında 6 ay 29 gün süreyle durduğu, öte yandan hükümlü hakkında seri muhakeme usulünün uygulanması için Mahkemesince 02.06.2023 tarihinde durma kararı verildiği,

hükümlünün seri muhakeme teklifini kabulü üzerine Mahkemesince talepnamenin kabulü ile mahkumiyet kararının verildiği 23.08.2023 tarihi arasında da zamanaşımının 2 ay 21 gün süreyle durduğu, anlaşılmakla; zamanaşımını kesen son işlem olan hükümlünün 17.07.2013 tarihli sorgusundan itibaren durma süreleri de gözetildiğinde hükmün açıklandığı 23.08.2023 tarihine kadar 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl olağan zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle davanın düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR