Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/18448 K.2024/8128

Sanığın hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz talebinin, beraat kararının gerekçesine yönelik olmadığı ve temyizde hukuki yararının bulunmadığı kabul edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık hakkında verilen kararın; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yozgat Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.12.2021 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Yozgat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kasten yaralama suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir. 3. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 30.05.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusu kabul edilerek yapılan incelemede, hükmün kaldırılmasına ve sanığın beraatine karar verilmek suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz isteği, beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, eylemin sübuta erdiğine, tanığın iddiayı doğruladığına, tanık A.'nın beyanının hükme esas alınamayacağına ilişkindir. 2. Sanığın temyiz isteği, mağdureyi darp etmediğine ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. Dava konusu olay; sanık ile mağdurenin nişanlı olup aynı evde yaşadıkları, olay gecesi mağdurenin ayrılmak istemesi nedeniyle aralarında çıkan tartışma üzerine, mağdurenin evden gitmek istediği, sanığın mağdureyi tehdit ederek ayrılmasını engellediği, olay yerine çağrılan polis marifetiyle eylemin sonlandığı iddiasına ilişkindir. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonunda, sanığın üzerine atılı eylemi gerçekleştirdiği kabul edilerek, mahkumiyetine karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık hakkında kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusu kabul edilerek yapılan inceleme neticesinde, hükmün kaldırılmasına ve sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan atılı eylemin gerçekleştirildiğine dair somut delil bulunmadığından bahisle beraatine karar verilmek suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde Beraat kararının gerekçesine yönelik olmayan temyizinde sanığın hukuki yararı bulunmadığından vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B.

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde Mağdurenin aşamalardaki istikrarlı ve dosya kapsamına uygun bulunan beyanlarında, olay tarihi itibarıyla nişanlısı olan sanıkla birlikte yaşadıkları evden ayrılmak istemesi üzerine sanığın buna engel olarak,

yatak odasının kapısını üzerinden kilitlediğini, ''Öldürürüm seni yine bırakmam!'' diyerek tehdit ettiğini, eylemin devamında eşyalarını toplamak için tekrar yatak odasına döndüğünde, sanığın yine eşyalarını toplamasına ve evden ayrılmasına müsade etmeyerek silahtan sayılan kerpetenle kendisine vurduğunu ifade ettiği, tanık D.C.'nin beyanlarında iddiayı doğrulayarak,

sanıktan mağdureyi bırakmasını istediğinde, sanığın ''Abi sen karışma, seviyorum, göndermem.'' diyerek karşı çıktığını belirttiği, bu beyan üzerine sanığa sorulduğunda, sanığın katılanın evden gitmek istediğini söylediğinde onu sevdiğini belirtip evden göndermediğini savunmak suretiyle kısmi ikrarda bulunduğu ve mağdurenin yardım istemek amacıyla iki kez eve polis çağırdığı da tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu gerçekleştirdiği kabul edilerek,

İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde dosya kapsamına uymayan gerekçeyle sanığın beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde, Beraat kararının gerekçesine yönelik olmayan temyizde sanığın hukuki yararı bulunmadığından sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde, Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 30.05.2022 tarihli ve 2022/625 Esas, 2022/757 Karar sayılı kararının, katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi