Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/18524 K.2024/7054

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 24.04.2015 tarihli iddianamesiyle sanık ... hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.Bursa 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 23.11.2021 tarihli ve 2015/223 Esas, 2021/502 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 8.Ceza Dairesinin 14.06.2023 tarihli ve 2023/813 Esas, 2023/4728 Karar sayılı ilamı ile "....aynı gün içerisinde fiili kesinti olmaksızın gerçekleşen eylemlerin tek suç oluşacağı gözetilmeden; sanık hakkında uygulama olanağı bulunmayan zincirleme suç hükümlerinin tatbikiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozma üzerine ve bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda Bursa 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 07.02.2024 tarihli ve 2023/219 Esas, 2024/38 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası 62 nci maddesi, 52 nci maddenin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 8320 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, sanığın kazanılmış hakkı gözetilmeden karar verildiğine ilişkindir. B.Sanık ...'nun temyiz isteği, atılı suçu işlemediğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına ve diğer nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, hakkındaki mahkumiyet hükmü dairemizce onanarak kesinleşen sanık ... ve sanık ...'nun 23.01.2015 tarihinde Bursa'dan Manisa'ya gitmek üzere sanık ...'in kiraladığı araç ile yola çıktıkları, yolda sırası ile önce Karacabey ilçesine uğradıkları, Karacabey'de sanık ...'in bir manavdan meyve aldığı, burada manava 100,00 TL sahte para vererek 9,00 TL'lik meyve ve manavdan 91,00 TL para üstünü aldığı ve bu parayı yol masrafı için diğer sanık ...'na verdiği, sanıkların daha sonra Mustafakemalpaşa İlçesine uğrayarak burada yine ...'in şikayettçi ...'ın işlettiği çiğ köfteciye girerek yiyecek aldığı,

karşılığında şikayetçiye 100,00 TL'lik sahte bir banknot verdiği, fakat işletmecinin bozuk parasının olmadığını söyleyerek parayı almadığı, sanık ...'in arabaya giderek ...'den bozuk gerçek paraları alarak ödeme yaptığı; şikayetçinin durumdan şüphelenerek 155 ihbar hattını aradığı, sanıkların bu süre zarfında tekrar farklı bir yere şikayetçi ...'un işlettiği dükkana giderek sanık ...'in iki adet dürüm aldığı ve yapmış olduğu alış veriş karşılığında sahte 100,00 TL'yi verip, 93,00 TL para üstünü aldığı, daha sonra polisler tarafından takip edildiklerini anlayınca sanık ...'in elindeki 1 adet 100,00.

1 adet 200,00 TL sahte paraları dışarı attığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1 .Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile düzeltilen husus dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, Cumhuriyet savcısı ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Ancak; Bozma öncesi verilen ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen ilk hükümde, sanığın 2 yıl 1 ay hapis cezası ve 100.00 TL adli para cezası ile cezalandırıldığı, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrasına aykırı olarak bozma sonrası kurulan hükümde sanığın 2 yıl 6 ay hapis ve 8320 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmek suretiyle kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi, hukuka aykırı görülmüş olup bahse konu bu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 07.02.2024 tarihli ve 2023/219 Esas, 2024/38 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi uyarınca hüküm fıkrasının ilgili kısmına ''1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının 2 yıl 1 ay hapis ve 100 TL adli para cezası üzerinden infazına" cümlesinin yazılması suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,