Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/19630 K.2025/495

Yapılan ön inceleme neticesinde Diyarbakır 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.03.2002 tarihli ve 2000/858 Esas, 2002/100 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:

Sanığın, temyiz dilekçesi içeriğine göre istemin eski hale getirme talebi içerdiği, eski hale getirme istemi hususunda karar verme yetkisinin 5237 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 42/1. maddesine göre hükmü temyizen incelemekle görevli Yargıtay'a ait olduğu gözetilerek, sanığın yokluğundan verilen kararının usulüne uygun tebliğinin 16.04.2002 tarihinde yapıldığı görülmekle, bu haliyle Mahkemesince yapılan kesinleştirme işleminin usulüne uygun olduğu; hükmün 27.09.2009 tarihinde infaz edildiği,

bu hali ile sanığın karardan bu tarihte haberdar olduğu halde temyiz etmediği ve yaklaşık 15 yılı aşkın bir süreden sonra eski hale getirme ve temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, karar tarihinde yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 01.02.2024 tarihinde temyiz eden sanığın eski hale getirme talepli temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,