Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/19962 K.2025/7376

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma İlamı

Akçadağ Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 14.06.2023 tarih ve 2022/5329 Esas, 2023/4701 Karar sayılı kararı ile; "...Sanık Cumhuriyet Başsavcılığına yaptığı müracaatla her iki katılan hakkında şikayetçi olarak suç isnadında bulunduğundan, hakkında 5237 sayılı kanunun 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfı ile birinci fıkrasının uygulanması suretiyle cezası artırılarak tek bir hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde iki ayrı mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur..." şeklindeki gerekçeyle bozulmasına karar verilmiştir.

B. Yargıtay Bozma İlamından Sonraki Yargılama Süreci

Bozma üzerine Akçadağ Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.11.2023 tarihli ve 2023/128 Esas, 2023/148 Karar sayılı kararı ile sanığın, iftira suçundan 5237 sayılı Kanun'un 267/1, 43/2 delaletiyle 43/1, 62/1, 51, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanığın temyiz sebepleri; hakkında tayin edilen cezanın haksız olduğuna, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 231/8. maddesinde yer alan "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki düzenleme karşısında, suç tarihinin 28.06.2014 tarihinden önce olduğu dikkate alındığında sanığın adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar mahkumiyet niteliğinde bulunmadığı gibi kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti de bulunmadığı cihetle,

sanık hakkında kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “sanığın deneme süresinde kasıtlı suç işlediğinden” bahisle yasal olmayan ve yetersiz gerekçeyle yazılı biçimde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Kabul ve uygulamaya göre; 2. 5237 sayılı Kanun'un ''Hapis cezasının ertelenmesi'' başlıklı 51 inci maddesinin üçüncü fıkrasında, bu madde uyarınca belirlenen denetim süresinin alt sınırının, mahkum olunan cezadan az olamayacağının düzenlenmiş olması karşısında, Mahkemece, 1 yıl 15 gün hapis cezasına mahkum olan sanık hakkında söz konusu düzenlemeye aykırı olarak 1 yıl 5 gün denetim süresinin belirlenmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR