KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2024/20560 E., 2024/8711 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Kasım 2024
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2023/366 E., 2023/470 K.
- Suç
- Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
497 kelime·2 dk okuma·5 bölüm
Sanık hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 27.11.2013 tarihli İddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 11.03.2016 tarihli kararı ile sanık kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat kararı verilmiştir. 3. Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 04.10.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında verilen beraat hükmünün mahkumiyet kararı verilmesi yönünden bozulmasına karar verilmiştir. 4. Bozma ilamı üzerine, Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 27.12.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz istemi; suçun sübutuna, suçun unsurlarının oluşmadığına, delil bulunmadığına, soyut iddia ile hüküm kurulduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
İncelemeye konu olay.
12 yaşındaki mağdure ...'in 7.sınıf öğrencisi olduğu, sanığın da aynı okulda Halk Eğitim Müdürlüğü'ne bağlı olarak tekvando kursunun derslerine girdiği, mağdurenin ailesinin maddi durumu iyi olmadığından kurs kıyafeti alamadığı için bir müddet kursa katılamadığı, sanığın mağdureye kıyafet alarak tekrar kursa katılmasını sağladığı, olay günü okul çıkışında mağdure ve tanık İ.A.'ya kendilerini aracıyla eve götürmeyi teklif ettiği, mağdurenin ilk etapta araca binmek istememesine rağmen sanığın ısrar etmesi ve tanığın da araca binmesi üzerine mağdurenin de araca bindiği,
sanığın önce tanığı evine bıraktığı ve mağdurenin evinin yolundan farklı bir güzergaha doğru ilerlediği, bu durumu fark eden mağdurenin, annesinin hasta olduğunu ve eve gitmek istediğini söylediği, sanığın "beş dakika işimiz var, sonra seni eve bırakacağım" diyerek aracı mağdurenin bilmediği bir yere park ettiği ve "kıyafet parasının karşılığını istiyorum" diyerek mağdurenin dudağından öpmeye çalıştığı, mağdurenin geri çekilip araç kapısını açarak tek başına yaya halde evine gittiği iddiasına ilişkindir.
IV. GEREKÇE
1. Mağdurenin anlatımını doğrulayan tanıklar İ.A. ve R.K. beyanları, olay nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının etkilendiğinin tespitine ilişkin düzenlenen Adli Tıp Kurumu Raporu ile sanığın tevilli ikrarı karşısında, sanık müdafinin bu yöndeki temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2024/20560, K. 2024/8711, 14 Kasım 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama