Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/21049 K.2025/179

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına göre hüküm fıkrasında verilen karara karşı kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığının ve başvurma olanağı var ise süresi, mercii ve şekillerinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekirken, 23.06.2022 tarihli, sanığın SEGBİS üzerinden yüzüne karşı verilen kararda ''...

Bölge Adliye Mahkemesine istinaf yasa açık olmak üzere'' denilmek suretiyle kanun yoluna başvuru merciinin yanlış gösterilmesi nedeniyle temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Bozma

... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2015/568 Esas, 2015/784 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 07.04.2021 tarihli ve 2020/6470 Esas, 2021/8066 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulünün değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci

... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2022 tarihli ve 2022/190 Esas, 2022/373 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükümlünün kaçması suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 292/1, 62/1, 53. ve 58. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanığın temyiz istemi: Sanığın temyiz istemi somut herhangi bir nedene dayanmamaktadır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Sanığın eylemine uyan suçun cezasının türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. Bozma ilamından önce zamanaşımı süresini kesen son işlemin 29.12.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu,bozma ilamından sonra kesen son işlemin ise 23.06.2022 tarihli mahkumiyet kararı olduğu, gerek her iki mahkumiyet kararı arasında gerekse son mahkumiyet kararından itibaren temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşıldığından Tebliğnamedeki zamanaşımı nedeniyle düşme düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2. Sanığın adli sicil kaydında görülen ... 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.12.2010 tarihli, 2010/311 Esas, 2010/889 Karar sayılı ilamında da mükerrir olması nedeniyle bu ilamın esas alınıp sanığın ikinci kez mükerrir olduğuna karar verilmesi gerekirken; Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/241 Esas, 2010/54 Karar sayılı ilamı tekerrüre esas alınarak sanığın 1. kez mükerrir sayılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Bozmaya uyulması üzerine yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dava dosyası kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dava dosyası içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımlarının doğru biçimde belirlendiği;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın hükümlü olarak bulunduğu ... Açık Ceza İnfaz Kurumunda 26.09.2015 tarihinde saat 09:35'te 4 günlük özel izne ayrıldığı, 30.09.2015 tarihinde saat 09:35'te dönüş yapması gerekirken dönmediği, 48 saatlik bekleme süresinden sonra da infaz kurumuna teslim olmadığı ve bu suretle hükümlü veya tutuklunun suçunu işlediğinin; 02.10.2015 tarihli tutanak ve firar fişi ile sanığın ikrara yönelik savunması birlikte değerlendirildiğinde sanığın mahkûmiyetine dair kararda bir isabetsizlik görülmemiş ve sanığın temyiz talebi reddedilmiştir.

III. KARAR