Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/21516 K.2025/775

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma Kararı

Kadınhanı Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan verilen kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 17.10.2022 tarih ve 2021/13994 Esas, 2022/14561 Karar sayılı ilamı ile seri muhakeme usulü yönünden değerlendirme yapılması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

B. Yargıtay Bozma Kararından Sonraki Yargılama Süreci

Bozma üzerine Kadınhanı Asliye Ceza Mahkemesinin 09.11.2023 tarih ve 2023/105 Esas, 2023/391 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154/2, 50/1-a, 52/2, 52/4. maddeleri uyarınca 4800 TL ve 400 TL adli para cezası ile cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanığın temyiz sebepleri; verilen cezanın hukuka ve ceza hukuku evrensel ilkelerine açıkça aykırı olduğuna, suç işleme kastı bulunmadığına, bilirkişi raporunun gerçeği yansıtmadığına, bozma kararı doğrultusunda işlem tesis edilmediğine, asgari hadden ayrılmayı gerektirir neden bulunmadığına, takdiri indirim uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, soyut varsayımlarla ceza tertip edilemeyeceğine, lehine olan yasa hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Sanığın yargılama konusu eylemi için, belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmış, 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanık hakkında mahkumiyet tarihi olan 09.11.2023 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar olağan zamanaşımı süresi gerçekleşmemiş olduğu anlaşıldığından Tebliğnamedeki zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşürülmesini isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı Kanun'un 154/2. maddesinde tanımlanan hakkı olmayan yere tecavüz suçunun, köy mülki sınırları içerisinde bulunan mera, harman yeri, yol ve sulak gibi taşınmaz mallara ilişkin bulunduğu, sözkonusu suçun, eylemin belediye sınırlarında veya mücavir alanlardaki taşınmazlar üzerinde gerçekleştirilmesi halinde ise oluşmayacağı gözetilmeden sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR