Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/21553 K.2025/5479

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma Kararı

İskenderun 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2016 tarihli ve 2015/320 Esas, 2016/154 Karar sayılı hükmünün sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 12.09.2023 tarih ve 2020/10112 Esas, 2023/6017 Karar sayılı kararı ile;

"...Sanık hakkında İskenderun Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21.04.2015 tarihli iddianamesinde sevk maddesi olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (e) bendi gösterildiği halde ek savunma hakkı verilmeden sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesine aykırı olarak sanığın savunma hakkı kısıtlanmıştır..." şeklindeki gerekçeyle bozulmasına karar verilmiştir.

B. Yargıtay Bozma Kararından Sonraki Yargılama Süreci

Bozma üzerine İskenderun 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.03.2024 tarih ve 2023/454 Esas, 2024/336 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun' un 109/2, 3-e, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanığın temyiz sebepleri; atılı suçu işlemediğine, eksik inceleme ile karar verildiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı karar verildiğine, savunma hakkının ihlal edildiğine, müştekinin anlık kızgınlıkla gerçek dışı beyanlarda bulunduğuna, re'sen belirlenecek nedenlerle usul ve kanuna aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre, sanığın, resmi nikahlı eşi olan müşteki ile müşterek konutlarında aralarında çıkan tartışmada müştekinin evden çıkmasına kapıyı kilitlemek suretiyle engel olarak hürriyetini kısıtladığı ve müştekiyi darp ettiği iddiasına ilişkin olarak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, olayın kolluğa intikal şekli, müşteki beyanları, ...

Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 10.11.2015 tarihli raporu, sanık savunmaları, Yargıtay bozma ilamı ve tüm dosya kapsamındaki delillere göre, sanığın, cebir ve tehdit kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediğine yönelik Mahkeme kabulünde, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR